Mutluysam mutluluk saçıyorum, huzurluysam huzurumu paylaşıyorum..Gülüyorsam tebessüm olmaya çalışıyorum, ağlıyorsam daha fazla destek oluyorum...Bilmediğimi öğreniyorum,öğrendiğimi paylaşıyorum.Nefsime zor gelince kırılıyorum sonra kendime gelip affediyorum...Sevdikçe çoğalıyorum ,çoğaldıkça seviliyorum..Yaşamda anlayarak/düşünerek adım atıyorum ,her attığım adımda aslıma yaklaşıyorum...Bir damla olduğumu biliyorum denize ulaşmak için yaşıyorum...!
Yine yıllar öncesine geri dönüp bi anımı yazacam annemin de bu yazımı okuyacağını bile bile:) Hoş belki de bunca zaman sonra annem bile unutmuştur bu olayı ,onun için ona da bi hatırlatma olur:)) Lise yıllarıyla ilgili bir yazım vardı hatırlayanlar olur aranızda işte yine aynı dönem içirisinde ben böyle aklım bir karış havada evden okula ,okuldan eve gidip gelirken gözüm bişey görmezken evdeki aile cemaatinden kopup aklımı fikrimi bir kişiye odaklamışken farkedememişim hal ve hareketlerimdeki (sanırsam olumsuz) değişiklikleri...Odamdan çıkmamalar ,gizli telefonlar , herşeyin ben bilirim havaları ve beni sevenlere karşı ukala davranışlar almış başını gitmiş (hala hatırlamıyorum o derece kendimde olmama hali yani:) her zaman derim aşk başa gelince akıl yıllık izne çıkar bu doğaldır:P) Benimle iletişim kurmaya çalışan anneme artık nasıl davrandıysam kadıncağızın demekki canına tak etmiş ki sitem edeceğ...
Yorumlar
Allah razı olsun..Gönlünün nuru yolunu aydınlatsın..Senin için de güzel huzurlu bir gün olsun inşaAllah...
Bu cümleye bayıldım, durdum düşündüm epeyce...
Çok güzel yazmışsın Pabuç, bence bu düşüncelerle denize ulaşmana hiç bir engel olamaz önünde, ne güzel..
Teşekkür ederim...Denize ulaşmada hepimizin yolları kolaylaşsın inş.Sevgi denizinde buluşacak yüreklilerden olalım inş