Ana içeriğe atla

Deprem Gerçeğimiz ama Ölüme Sebep Olan Binalar Gerçeğimiz Olmasın!

yıkılan evler ,yıkılan aileler,yıkılan yaşamlar:(

Yüzlerce kişi öldü, bir çok aile dağıldı:(
Yunus'u da kaybettik :(


Bunca acılar yaşanırken hala saçmalayan kişiler var ya diyecek söz bulamıyorum..İnsan içindeki nefreti  en acı durumlarda bile kusabiliyor ya...!Merhamet yürek de olmayınca istediğiniz kadar insan olduğunuzu iddea edin nafile..Başına felaket gelmiş insanlara ''oh oldu haketmişlerdi'' diyebilen biri  insan sayıla bilir mi? Merhameti olmayanın ne sevgisi, ne iyiliği ne de insanlığa faydası olur...''Nice elbiseler gördüm içinde insan yok'' sözünün canlı örnekleri bu tip insanımsılar(!)

Biz izlerken bu derece üzülüyoruz Rabbim depremi yaşayanlara ,yakınlarını kaybedenlere binlerce defa sabır versin...Yardımcıları olsun ... Çok zor bir dönemden geçiyorlar..Ben de depremi yaşamış bir şehirde yaşıyorum ve çok iyi biliyorum ne gibi sıkıntılar yaşanabilceğini...Rabbim yardımcıları olsun ve bizleri de yardım için vesile kılsın..

***

Deprem bu ülkenin gerçeği ve deprem öldürmüyor ama n'olur  ölüme sebep olan binalar da bu ülkenin gerçeği olmaktan çıksın artık...
Bizim ülkemizde neden tarih tekerrürden ibaret oluyor bunu anlamak da zorluk çekiyorum..Felaket anında halk zaten yardıma canla başla koşuyor ,neden deprem olmadan önce yapılması gerekenler yapılmıyor sormadan edemiyor insan! Hala bina altındakilere ''Sesimi duyan var mı?'' diye soruyoruz..Hala günler süren çabalar sonucu
eksik malzeme yüzünden YIKILAN bina altlarından vatandaşlar çıkarılmaya çalışılıyor!
Hala gönderilen yardımlar konusunda karışıklıklar yaşanıyor! Ne binalarımızı doğru yapabiliyoruz/yapıyoruz ne de felaket anlarında neler yapmamız konusunda bilinçleniyoruz..Suçlusu kim bilemiyorum..! Sanırım hepimiz sorumluyuz bu durumlardan!
İnşaallah bir daha deprem sonrası yaşananlar tekerrürden ibret kalmasın...

İnşaallah bu acılar bizim bilinçlenmemize(her konuda) sebep olsun..
İnşaAllah hatalarımız düzeltme ve kardeşliğimizi pekiştirme vesilesi olsun..
Amin...!



İHH: VAN yazıp 3072’ye AKUT: AKUT yazıp 2930’a KİMSEYOKMU: VAN yazıp 5777’ye KIZILAY: 2868’e boş SMS göndererek 5TL katkıda bulunabilirsiniz





Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Öğretmenimizle Eğitim-Öğretim Üzerine Röportaj

Röportaj: Pabuç - Aslı Öğretmen
Sevgili blogger dostlarım; Bundan böyle bloğumuzda röportajlara da yer vereceğim.İlk konumuz toplum olarak geleceğimizin oluşmasında temel taşlarımızdan olan eğitim-öğretim kurumlarımız  ve sorunları. Ne yazık ki; eğitim sisteminin çarpıklığından doğan sorunlara temel çözümler getirilmez ise, geleceğimizin risk altında olduğunu söyleyebiliriz. Çocuklarımızın, kimlik, kişilik, kariyer sahibi olmalarını bunun yanında insanlık idealinde hizmet etmelerini esas alan müfredatların öğretim ve eğitim alanında reformların yapılması gerektiğine inanmaktayız. Bu reformlar  ancak zihniyet değişiminin yapılmasıyla gerçekleşebilecektir. Yaşadığımız şehirde, bir ilköğretim okulunda  öğretmenlik yapan bir öğretmenimizle, eğitime dair kısa bir söyleşi gerçekleştirme fırsatı yakaladık.  Fen Bilgisi öğretmenliği yapan "Aslı Öğretmen" bizim ricamızı kırmayarak söyleşi sonrularımızı blog okuyucularımız için bize içtenlikle cevaplandırdı. Bundan ötürü kendisine teşe…

Gözlerim Dalıyor

Gözlerim dalıyor içimde var olan uzaklara.... Noktasını koyamadığım cümlelerime ve ünlemi eksik olmayan düşüncelerime...
Gözlerim dalıyor, Yaşantım içinde bir tarafa ötelediğim Hayallerime..
Gözler dalınca bir tanıdığın gelir derler büyükler, Benim gözlerim dalıyor; beni ben yapan düşüncelerime,sevinçlerime,tebessümlerime..
Gelin ve hiç gitmeyin! Yaşadıklarımın yanında siz de hep yer alın; ötelediklerim,düşüncelerim,tebessümlerim,hayallerim... Beni ben yapan hislerim...


Teşekkürler Rabbim !..

En eski günlerden başlamayacağım bu sefer zira yaş artık tamamen kemale erdi sayılır eskilerden de iyice bi uzaklaştım...
Öyle :" Bir Kasım akşamı doğmuşum..." gibi tamamen klişe şeylere de başvurmayacağım söz!.

Eskiyi yad ettikçe içimi acıtan gerçekleri hatırlıyorum onun için herkesin sürekli dile getirdiği şeyi yapıp anın içinde yaşamaya çalışıyorum, zaten hayal kurmayı yıllar önce bırakmıştım: hayatın gerçekleriyle hayallerimin uyuşmadığını fark ettiğimde..

Çok güzel bir ailem oldu büyürken ve dünyada arayıp bulamayacağım denklikte de bir sevdiceğim ve canlarım...çok şükür ,hep şükür ,sonsuza kadar şükür...

Hayat işte öyle ya da böyle geçiyor herkese ayrı mekanlar ayrı ortamlar ayrı yardımcılar ayrı düşmanlar ayrı imtihan soruları verilmiş herkes bir telaşın içinde yaşayıp gidiyor..Felsefik şeyler yazmak istemiyorum tüm roman olmaya aday hayatlara saygımı sunuyorum buradan ....Yaşayın la yaşayın son nefesinize kadar doyasıya...Gülümseyin, kızın bağırın çağırın sonra pişma…