4 Ağustos 2011 Perşembe

Kendimi Kendime Şikayet

Her sözüm, her cümlem, kalemi her oynatışım Sana...Düşünmem,ağlamam,gülmem de Sana...Aşklarım,sevgilerim hep Sana..Sevilmelerim de hep Sana...Nefesim Sana ,sonradan pişman olduğum şikayetlerim de Sana...Beni benden bile iyi tanıyana şikayetlerimin olması ne kadar utanç verici gerçekten düşününce..Beni sevdiği için var edene yaptığım şikayetler ne kadar da utanç verici, düşününce..

Beğenmemelerim,beğenilmemelerim..Can acıtanlarım ,yüreğimi yok sayanlarım...Küçümseyenlerim,suçlayanlarım...Kibirler karşısında ezilmeye çalışılmalarım...Kızmalarım ama sonradan unutmalarım...Sevdiğimi sanıp yanılmalarım,sevildiğimi sanıp aldanışlarım...Tebessümüme karşılık alamayışlarım, tebessüm olamayışlarım...Ararken bulamayışlarım, hiç umulmadık anlarda birilerine yoldaş oluşlarım..Bakışlarla anlaşmalarım,gözlerde yaş oluşlarım....Gerçekleşmeyen hayallerimin ardından bakışlarım, umudumu canlı tutuşlarım...Sabırla bekleyişlerim, en zor anlarda susuşlarım..Çocuk yanlarım ,kendimi tanıyamadığım anlarım...Ani tepkilerim,ders alışlarım... Kendimi anlatmaya çalışmalarım sonrasında pes edişlerim..Kırılmalarım,yanılmalarım,kaçmalarım...Uzaklaşmalarım ,yakın bulmalarım.Sert çıkışlarım,tepkisiz kalışlarım...

Yaşadıklarım,yaşayacaklarım,ben olmam için gereklilerim...

Neyin şikayetini yapıyorum ki yaşanan her şey benim içinse...
(pabuç iç sesle sohbet)

2 yorum:

Yusufsan21 dedi ki...

Yazacak bir şey bulamıyorum sadece etkileyici diyebilirim tabi tam olarak anlamadığımı da söyleyeyim. Yaşamak lazım.

Ρaɓuç/بابج dedi ki...

Kendi kendime sesleniş gibi bir şey oldu bu anlayamaman normal..Yine de okumuşsun varol..Yoruma kapatacaktım yazıyı unutmuşum..

Huzurla kal..

Ya Rabbim Şükür, 28 Kasım !

Nasıl başlasam da kendimi ifade edebilsem diye geçirdim içimden ...Sonra hatırladım ben sadece içimdeki sese göre davranan biriyim niye ne...