Ana içeriğe atla

Benim Aynam!

Sevinçlerini kolay paylaşan ama sıkıntılarını paylaşamayan bir yapım var.Öyle ki sıkıntılarımı annemle bile paylaşmaktan sakınırım, kendi sıkıntılarımla sevdiklerimi de sıkmamak adına.Sıkıntılarımı bile paylaşabileceğimi düşündüğüm çok da fazla kimse olmadı hayatımda.Hoş düşündüğüm dediğime bakmayın ben o derece güvendiğim dostlarımla bile sıkıntılarımı paylaşmadım şimdiye kadar.Bu derece güvendiğim ve bir o kadar sevdiğim bir arkadaşım var.Ondan bir kaç defa bahsetmiştim yine yeniden kendisini anmak istiyorum..


Onunla ilk tanıştığımız gün sanki 40 yıllık dostmuşuz gibi sohbete başladık ve hep de öyle devam etti çok şükür..Başlarda çok da ortak yanımız yoktu ama sonradan öyle çok ortak yanlar bulduk ki...O, hayatımda tanıdığım en komik insanlardan biri.O espri yapmaz çünkü doğal bir komik yanı vardır.Ne yapsa içinden gülecek bir şey bulursunuz.


Hiç aynı anda aynı şeyleri söylediğiniz, her seferinde aynı şeyleri düşündüğünüz, onu düşündüğünüzde telefonunuzun çaldığı ve onun sizin aradığı bir dostunuz oldu mu? Allah'a binlerce şükür ki benim oldu böyle bir dostum ve bir ömür boyu da sürmesi için duacıyım Rabbime.Belki kendisiyle mekan olarak ayrılacaz ama o benim en en en ben gibi dostum olacak.Bazen diyorum ki: ''Gündüzleri sen konuş akşamları da ben.Nasılsa aynı şeyleri konuşacaz'' Bu da aramızda esprimiz.


Ondan ayrılabileceğim ihtimali bile düşünürken gözlerim doluyor.Allah'tan bu yazıyı okuyamayacak (eğer ben okutmazsam) onun için doya doya onu ne kadar çok sevdiğimi yazabilirim.Git de ona söyle diyenler için..O,onu ne kadar çok sevdiğimi ve ona ne kadar çok değer verdiğimi çok iyi biliyor.Sürekli dile getirmek de istemiyoruz ayrılık kapıda olduğu için..


Herşeyi kendine dert eden bir yapısı vardı ama Allah beni ona gönderdi de şimdi biraz daha rahat bir insan oldu ;) Şaka bir yana artık en azından başkaları için kendini yıpratmıyor.Bu da onun çok daha kendi olmasını sağladı şükür.Öyle zor dönemler geçirdi ki benim bile uykularım kaçtı.Ama çok şükür aştı o dönemleri...Onu bana dost eyleyen Rabbime binlerce şükür..Yanında hiç çekinmeyeceğiniz, sizin ne düşündüğünüzü bakışlarınızdan anlayan, beraber gülebileceğiniz ve beraber dertleşebileceğiniz bir dostunuzun olması en büyük nimetlerden...


Rabbim muhabbetimizi daim eylesin inşaAllah...Herkes için geçerli bu duam..Gerçek dostlarınızla aranızda ki sevgi saygı her daim artsın eksilmesin inşaAllah...

Yorumlar

Yusufsan21 dedi ki…
Sitenizin yeni hali çok güzel olmuş, hayırlı uğurlu olsun.
Ρɑɓuç dedi ki…
Teşekkür ederim :)Beğenmene sevindim..
Yusufsan21 dedi ki…
Önceki güzel değildi bence. Yalnız bu da çok güzel olmuş. :)
sihirlitorba dedi ki…
amin cnm.ben her zaman kederlerin paylaşınca azalacağına,sevinçlerin de çoğalacağına inananlardanım.ama bu inancım gerçek dostlarla yapılan paylaşımlar için geçerli...Allah onların eksikliğini göstermesin.en kısa zamanda kavuşmanız dileğiyle...

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Öğretmenimizle Eğitim-Öğretim Üzerine Röportaj

Röportaj: Pabuç - Aslı Öğretmen
Sevgili blogger dostlarım; Bundan böyle bloğumuzda röportajlara da yer vereceğim.İlk konumuz toplum olarak geleceğimizin oluşmasında temel taşlarımızdan olan eğitim-öğretim kurumlarımız  ve sorunları. Ne yazık ki; eğitim sisteminin çarpıklığından doğan sorunlara temel çözümler getirilmez ise, geleceğimizin risk altında olduğunu söyleyebiliriz. Çocuklarımızın, kimlik, kişilik, kariyer sahibi olmalarını bunun yanında insanlık idealinde hizmet etmelerini esas alan müfredatların öğretim ve eğitim alanında reformların yapılması gerektiğine inanmaktayız. Bu reformlar  ancak zihniyet değişiminin yapılmasıyla gerçekleşebilecektir. Yaşadığımız şehirde, bir ilköğretim okulunda  öğretmenlik yapan bir öğretmenimizle, eğitime dair kısa bir söyleşi gerçekleştirme fırsatı yakaladık.  Fen Bilgisi öğretmenliği yapan "Aslı Öğretmen" bizim ricamızı kırmayarak söyleşi sonrularımızı blog okuyucularımız için bize içtenlikle cevaplandırdı. Bundan ötürü kendisine teşe…

Gözlerim Dalıyor

Gözlerim dalıyor içimde var olan uzaklara.... Noktasını koyamadığım cümlelerime ve ünlemi eksik olmayan düşüncelerime...
Gözlerim dalıyor, Yaşantım içinde bir tarafa ötelediğim Hayallerime..
Gözler dalınca bir tanıdığın gelir derler büyükler, Benim gözlerim dalıyor; beni ben yapan düşüncelerime,sevinçlerime,tebessümlerime..
Gelin ve hiç gitmeyin! Yaşadıklarımın yanında siz de hep yer alın; ötelediklerim,düşüncelerim,tebessümlerim,hayallerim... Beni ben yapan hislerim...


Teşekkürler Rabbim !..

En eski günlerden başlamayacağım bu sefer zira yaş artık tamamen kemale erdi sayılır eskilerden de iyice bi uzaklaştım...
Öyle :" Bir Kasım akşamı doğmuşum..." gibi tamamen klişe şeylere de başvurmayacağım söz!.

Eskiyi yad ettikçe içimi acıtan gerçekleri hatırlıyorum onun için herkesin sürekli dile getirdiği şeyi yapıp anın içinde yaşamaya çalışıyorum, zaten hayal kurmayı yıllar önce bırakmıştım: hayatın gerçekleriyle hayallerimin uyuşmadığını fark ettiğimde..

Çok güzel bir ailem oldu büyürken ve dünyada arayıp bulamayacağım denklikte de bir sevdiceğim ve canlarım...çok şükür ,hep şükür ,sonsuza kadar şükür...

Hayat işte öyle ya da böyle geçiyor herkese ayrı mekanlar ayrı ortamlar ayrı yardımcılar ayrı düşmanlar ayrı imtihan soruları verilmiş herkes bir telaşın içinde yaşayıp gidiyor..Felsefik şeyler yazmak istemiyorum tüm roman olmaya aday hayatlara saygımı sunuyorum buradan ....Yaşayın la yaşayın son nefesinize kadar doyasıya...Gülümseyin, kızın bağırın çağırın sonra pişma…