Ana içeriğe atla

Yüreğim...!

  Her gelen bir iz bırakıyor yürekte..Her gelen ya ağırlanıyor bu yürekte ya da içeri bile alınmadan yolculanıyor..İyi ya da kötü iz bırakıyor bu bir gerçek..Tüm bu izler kişinin gelişmesi, ruhen olgunlaşması için gerekli diye düşünüyorum her ne kadar yürekte ağırlanmadan yolculananlardan sürekli şikayet etsem de...
  Arkadaşlıklar, anlık dostluklar, bir içten tebessüm, saatlere sığdırılan sohbetlerle paylaşımlar,bazen net ortamında en gergin anında bir selamla başlayan konuşmalar ve huzur bulmalar,günü gelince tlf edip yanına geliyorumlar ve doyumsuz sohbetler ,bir kahveye 40 yıllık hatır sığdıran birliktelikler,derdine derman olamasan da abla olabilmeler,anılar paylaşımlar gülmeler gülümsetmeler,üzülmeler beraber ağlamalar,yapılan haksızlıklara beraber sövmeler...
  Bir birini anlayan zihinler teşekkür etmeler ,iyi ki varsınla kapanan cümleler..Üzülen yüreklere oturup saatlerce düşünmeler, uykusuz geceler yardım edememenin getirdiği çaresizlikler..Neler görüyor bu yürekler neler...Acıyorsa sonra mutlu oluyor,gülüyorsa sonra ağlıyor,neşeliyse sonra donup kalıyor..Seviyor,seviliyor,düşünüor ,düşünülüyor...Sevildiği bilmenin sınırsız mutluluğunu yaşıyor..Görmüyor ama hissediyor,gidemiyor ama sevgi gönderiyor..
  Hayattan binlerce şikayet çıkarabiliriz ne de olsa nankörlükte sınır tanımıyoruz..Ama yürek denen nimet nasıl sınırsız bir doluluğa sahip düşününce kala kalıyor insan...Yüreğe sevgiyi yerleştirene şükürler olsun ve yine yüreğe yerleştirdiği bu sevgiyi koruması için O'na emanet olsun..
Pabuç..

Yorumlar

Profösör dedi ki…
Teşekkür ederiz...
Ρɑɓuç dedi ki…
Rica ederim efendim :)

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Öğretmenimizle Eğitim-Öğretim Üzerine Röportaj

Röportaj: Pabuç - Aslı Öğretmen
Sevgili blogger dostlarım; Bundan böyle bloğumuzda röportajlara da yer vereceğim.İlk konumuz toplum olarak geleceğimizin oluşmasında temel taşlarımızdan olan eğitim-öğretim kurumlarımız  ve sorunları. Ne yazık ki; eğitim sisteminin çarpıklığından doğan sorunlara temel çözümler getirilmez ise, geleceğimizin risk altında olduğunu söyleyebiliriz. Çocuklarımızın, kimlik, kişilik, kariyer sahibi olmalarını bunun yanında insanlık idealinde hizmet etmelerini esas alan müfredatların öğretim ve eğitim alanında reformların yapılması gerektiğine inanmaktayız. Bu reformlar  ancak zihniyet değişiminin yapılmasıyla gerçekleşebilecektir. Yaşadığımız şehirde, bir ilköğretim okulunda  öğretmenlik yapan bir öğretmenimizle, eğitime dair kısa bir söyleşi gerçekleştirme fırsatı yakaladık.  Fen Bilgisi öğretmenliği yapan "Aslı Öğretmen" bizim ricamızı kırmayarak söyleşi sonrularımızı blog okuyucularımız için bize içtenlikle cevaplandırdı. Bundan ötürü kendisine teşe…

Gözlerim Dalıyor

Gözlerim dalıyor içimde var olan uzaklara.... Noktasını koyamadığım cümlelerime ve ünlemi eksik olmayan düşüncelerime...
Gözlerim dalıyor, Yaşantım içinde bir tarafa ötelediğim Hayallerime..
Gözler dalınca bir tanıdığın gelir derler büyükler, Benim gözlerim dalıyor; beni ben yapan düşüncelerime,sevinçlerime,tebessümlerime..
Gelin ve hiç gitmeyin! Yaşadıklarımın yanında siz de hep yer alın; ötelediklerim,düşüncelerim,tebessümlerim,hayallerim... Beni ben yapan hislerim...


Teşekkürler Rabbim !..

En eski günlerden başlamayacağım bu sefer zira yaş artık tamamen kemale erdi sayılır eskilerden de iyice bi uzaklaştım...
Öyle :" Bir Kasım akşamı doğmuşum..." gibi tamamen klişe şeylere de başvurmayacağım söz!.

Eskiyi yad ettikçe içimi acıtan gerçekleri hatırlıyorum onun için herkesin sürekli dile getirdiği şeyi yapıp anın içinde yaşamaya çalışıyorum, zaten hayal kurmayı yıllar önce bırakmıştım: hayatın gerçekleriyle hayallerimin uyuşmadığını fark ettiğimde..

Çok güzel bir ailem oldu büyürken ve dünyada arayıp bulamayacağım denklikte de bir sevdiceğim ve canlarım...çok şükür ,hep şükür ,sonsuza kadar şükür...

Hayat işte öyle ya da böyle geçiyor herkese ayrı mekanlar ayrı ortamlar ayrı yardımcılar ayrı düşmanlar ayrı imtihan soruları verilmiş herkes bir telaşın içinde yaşayıp gidiyor..Felsefik şeyler yazmak istemiyorum tüm roman olmaya aday hayatlara saygımı sunuyorum buradan ....Yaşayın la yaşayın son nefesinize kadar doyasıya...Gülümseyin, kızın bağırın çağırın sonra pişma…