Ana içeriğe atla

Kuzenler(den)!

  Sürekli söylediğimiz bir şey var akrabalar arasında ''Önceden fıkra anlatır gülerdik, şimdi kendi başımıza gelenleri anlatıp gülmeye başladık'' Bakın ama haksız mıyız Allah aşkına :)

 Bizim alem kuzenlerden biri (bak işte isim vermiyorum korkma kuzen ) ki en iştahı açık olanlardandır   kendisi (hoş biz de iştahı kapalı birini ben hatırlamıyorum o ayrı konu) ilkokul 3.sınıfa giderken öğlen yemeklerinde annesinin hazırladığı sandviçi yermiş.Sınıfta da ufak tefek sessiz bir arkadaşı varmış ve gider o yemiyor diye onun da sandviçini yermiş..Bu böyle 1 hafta sürmüş bizimki önce kendi sandviçini yiyor sonra diğer zavallının sandviçini...Ertesi hafta zavallı öğlen yemeğinde beslenme çantasından bir sandviç çıkarmış ve bizim canavara uzatarak ''Annem sana da sandviç yapıp gönderdi ''demiş :)

 Ne yapsın kadın baktı çocuğu aç kalacak ona da göndermiş ve kurtarmış evladının azığını :))

Yorumlar

Adsız dedi ki…
Allah kimseyi açlıkla sınamasın ne diyim :)
Profösör dedi ki…
Sandeviçlerde iştah açıcı bişiye benziyo..
Deli Anne dedi ki…
ay çok acıdım öbür çocuğa...hele annesine iki kat acıdım:(
SİHİRLİSEPET dedi ki…
ahah o da iyiymiş :) Allah iyiliğinizi versin...gerçekten de gülünmeyecek gibi değil :)))
iç ses... dedi ki…
gerçekten fıkrayı aratmıyo :) diğer çocuğun annesinin davranışını çok beğendim helal olsun..
Newbahar dedi ki…
Obur kuzen grubu :))
yemyeşildeniz dedi ki…
:))) çok iyiymiş :)
Ρɑɓuç dedi ki…
#Adsız,
amin ama her daim açlarında etrafındakilere sabır versin Rabbim...

#Profösör,
evet öyleler özellikle başkasının olunca daha lezzetli görünmüş kuzenime :)

#Deli Anne,
duygusal bakmışsınız olaya:)

#SİHİRLİSEPET,
:)buna benzer çok komiklikler var bizde

#Newbahar;
aynen bundan daha oburları var düşün yani :)

#yemyeşildeniz;
bu seri devam eder:)
Profösör dedi ki…
Bu arada sayfamda bir yavrucak sizden şefkat bekliyor. Bir değişiklik sizin için iyi gelebilir.
a.y. dedi ki…
Sandviçleri 3'e çıkarmamış iyi.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Öğretmenimizle Eğitim-Öğretim Üzerine Röportaj

Röportaj: Pabuç - Aslı Öğretmen
Sevgili blogger dostlarım; Bundan böyle bloğumuzda röportajlara da yer vereceğim.İlk konumuz toplum olarak geleceğimizin oluşmasında temel taşlarımızdan olan eğitim-öğretim kurumlarımız  ve sorunları. Ne yazık ki; eğitim sisteminin çarpıklığından doğan sorunlara temel çözümler getirilmez ise, geleceğimizin risk altında olduğunu söyleyebiliriz. Çocuklarımızın, kimlik, kişilik, kariyer sahibi olmalarını bunun yanında insanlık idealinde hizmet etmelerini esas alan müfredatların öğretim ve eğitim alanında reformların yapılması gerektiğine inanmaktayız. Bu reformlar  ancak zihniyet değişiminin yapılmasıyla gerçekleşebilecektir. Yaşadığımız şehirde, bir ilköğretim okulunda  öğretmenlik yapan bir öğretmenimizle, eğitime dair kısa bir söyleşi gerçekleştirme fırsatı yakaladık.  Fen Bilgisi öğretmenliği yapan "Aslı Öğretmen" bizim ricamızı kırmayarak söyleşi sonrularımızı blog okuyucularımız için bize içtenlikle cevaplandırdı. Bundan ötürü kendisine teşe…

Gözlerim Dalıyor

Gözlerim dalıyor içimde var olan uzaklara.... Noktasını koyamadığım cümlelerime ve ünlemi eksik olmayan düşüncelerime...
Gözlerim dalıyor, Yaşantım içinde bir tarafa ötelediğim Hayallerime..
Gözler dalınca bir tanıdığın gelir derler büyükler, Benim gözlerim dalıyor; beni ben yapan düşüncelerime,sevinçlerime,tebessümlerime..
Gelin ve hiç gitmeyin! Yaşadıklarımın yanında siz de hep yer alın; ötelediklerim,düşüncelerim,tebessümlerim,hayallerim... Beni ben yapan hislerim...


Teşekkürler Rabbim !..

En eski günlerden başlamayacağım bu sefer zira yaş artık tamamen kemale erdi sayılır eskilerden de iyice bi uzaklaştım...
Öyle :" Bir Kasım akşamı doğmuşum..." gibi tamamen klişe şeylere de başvurmayacağım söz!.

Eskiyi yad ettikçe içimi acıtan gerçekleri hatırlıyorum onun için herkesin sürekli dile getirdiği şeyi yapıp anın içinde yaşamaya çalışıyorum, zaten hayal kurmayı yıllar önce bırakmıştım: hayatın gerçekleriyle hayallerimin uyuşmadığını fark ettiğimde..

Çok güzel bir ailem oldu büyürken ve dünyada arayıp bulamayacağım denklikte de bir sevdiceğim ve canlarım...çok şükür ,hep şükür ,sonsuza kadar şükür...

Hayat işte öyle ya da böyle geçiyor herkese ayrı mekanlar ayrı ortamlar ayrı yardımcılar ayrı düşmanlar ayrı imtihan soruları verilmiş herkes bir telaşın içinde yaşayıp gidiyor..Felsefik şeyler yazmak istemiyorum tüm roman olmaya aday hayatlara saygımı sunuyorum buradan ....Yaşayın la yaşayın son nefesinize kadar doyasıya...Gülümseyin, kızın bağırın çağırın sonra pişma…