Ana içeriğe atla

Sevmelere Mola!




 Sevmek vazife değildir biliyor musun/uz!
İçinizden gelir sebepleriniz vardır seversiniz ,ihtiyacınız vardır olumlu bir şeylere seversiniz,hayatınızı karamsarlıklar üzerine değil de sevgi üzerine yükseltmeye çalışırsınız ve seversiniz..Sevmek sizin artık kişiliğinizdir..Sevgiyle bakar sevgiyle görür sevgiyle uzaklaşırsınız...

 Bazılarını seversiniz ama daha sevginin ne olduğu hakkında bilgisi yoktur..Sevme kısmını yaptığını sanır ama tek boyutlu sevgidir onunki...

 Bazıları vardır sever ama kırar geçer sevgisinin ardına sığınarak...

 Bazıları vardır bir yerlerden öğrenmiştir sevginin ''olmazsa olmaz'' olduğunu ama menfaatine alet etmiştir bu güzelliği...

 Bazıları vardır,sever sevmesine de ah bir de sevginin beslenmesi gerektiğini ve yürümesi için saygı ayakkabısını giymek gerektiğini bilseler ...!

 Bazıları vardır severken sadece kendini yüceltir..Sevgi adına atıp tutar ama gerçekler hiç öyle değildir işte...

 Ben yoruldum sevgiyi anlamayanları / kimseyi anlamayanları/ sevgiyi saygıyla merhametle beslemeyenleri sevmekten ...Artık sevgi adına adım atıp pişman olmayacağım zaman kadar beklemeye alıyorum ''sevmelerimi''

 Belki de ben sevmeyi bilmiyorum belki de sevgi adına dürüstlük beklediğim için benim yanlış olan..Sevgi karşılıksız olmalı bunu gerçek anlamda öğreninceye kadar kapadım duygularımı ''sevmelere'' Sevgi karşılıksız sevmedir..Sevgi olabildiğince saygı duyabilmedir...Sevgi empati kurabilmedir...Eğer değilse ben kapadım duygularımı ''sevmelere''

 Sevmeyi bilmediğimi var sayıp öğrenmek için adıyorum kendimi... O zamana kadar kapadım duygularımı ''sevmelere''

 İmknasız böyle bir şey biliyorum ama sevmelerimi dillendirmemek istiyorum..Sevmelerimi ve sevilmelerimi yalnız içimde yaşayacam ki kırılmalarımı da yalnız O(c.c.) bilecek...Sevmeler çoğu zaman mutluluk/huzur getiriyor olsa da gün gelip can yakabiliyor da...

Yorumlar

ZELİHA-UMUTSEPETİ dedi ki…
Yüreğine sağlık,çok anlamlı bir paylaşım olmuş..
Sevgi,çok güzel,çok anlamlı bir duygu..İnsanın içerisine sevgi yerleştiği zaman,hayat cennete dönüyor,karşılıklı olunca hele,o zaman değme hayatın güzelliğine..
Ama malesef bazen sevilen kıymet bilmeyip,yarıyolda koyabiliyor..Hele günümüzde öylesine çok ki artık kıymet bilmeyen,anlamayan,anlamaya yanaşmayan..En güzeli, insanın Rabbini sevip,diğerlerini de ''O'' yarattığı için ,,yani yine ''O''nun için sevmek..Öyle olduğu zaman canımız da yanmaz diye düşünüyorum..
Muhabbetle..
đerkenαя dedi ki…
Esselamu aleyküm..

Birileri fen yaralamış benim pabuç'umu..
Güzel insan, sevmemek mümkün olsaydı, samimiyetimle söylüyorum ben bazen sevmemek hatta nefret bile etmek isterdim... Ama bu öyle birşeyki sen kaçtıkça o kovalıyor, askıya alma durumu falan yok yani (:

Ama belli etmeyebilirsin tabi, içinde yaşayabilirsin.. Nietsche gbi, "Seni seviyorsan sana ne bundan?.." diyebilirsin (:

Üzülme pabuç'um elbet onlarda bunun anlamını öğrenecekler birgün ve pişman olacaklar, umudunu yitirme, Sana sevmeler yakışır... :)

Rabbim selamete ulaştırsın, seni üzenlere de idrak versin (:

Muhabbetle..
handan dedi ki…
ah be pabucum
hep aynı dertle muzdaribiz hep aynı acılar hep aynı pişmanlıklar ...sevmelerimizi Allah için diyerek yapsak da ben kendiadıma öyle düşünüyorum bunu beceremiyor ve nefsim için seviyorum ki Allah o kişinin eliyle acıyı pişmanlığı gösteriyor:) bir arkadaşım demişti mesela yemek yaparken ay ne güzel yaptım çok seviyor eşim bunu şunu da yapayım bunu da yapayım da göresün ben neymişim falan duygularıyla özel uğraşıp bir şey yaptığımda eşim hep bir sorun bir gıcıklık bulur ama yemek yapmak aileme bakmak bana ahirette dönüşü olacak bir şey bu nedenle ben bunu ne kadar yorgun olsam da kırgın olsam da Allah için yapayım deyip uyduruk bir makarna yapsam karıcım canımsın eline sağlık harika olmuş der durur diyordu hep bunu hatırlarım emeğime karşı verilmiş tepkilerde sevgi de emektir ama aslolon insanın acizliğin anlayıp her işinde her sevgiisnde sadece O'nun rızasını gözetmektir diy e düşünüyorum tabi bunu başardığımızda sınavı kazanacağız ve bu mücadele ölene kadar sürecek
biraz dinlendir yüreğini ama yine seveceksin çünkü insanın mayası sevgidir aşktır...
/ZELİHA-UMUTSEPETİ
/đerkenαя
/handan

Güzel yorumlarınız için teşekkür ederim varolun inş...


Rabbim bizi sevdiklerimizle ve sevenlerimizle sınıyor buna inanıyorum...Sevgilere karşılık veremiyorsunuz bazen ,bazen de sevmelerinize hakettiği karşılığı bulamıyorsunuz...

Baze kıymet bilmezlerle karşılaşıyorsunuz bazen de anlaşılamıyorsunuz..

Hayat işte sınamalarla geçip gidiyor...

Sevginin en hasıyla kalın inşaAllah...

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Öğretmenimizle Eğitim-Öğretim Üzerine Röportaj

Röportaj: Pabuç - Aslı Öğretmen
Sevgili blogger dostlarım; Bundan böyle bloğumuzda röportajlara da yer vereceğim.İlk konumuz toplum olarak geleceğimizin oluşmasında temel taşlarımızdan olan eğitim-öğretim kurumlarımız  ve sorunları. Ne yazık ki; eğitim sisteminin çarpıklığından doğan sorunlara temel çözümler getirilmez ise, geleceğimizin risk altında olduğunu söyleyebiliriz. Çocuklarımızın, kimlik, kişilik, kariyer sahibi olmalarını bunun yanında insanlık idealinde hizmet etmelerini esas alan müfredatların öğretim ve eğitim alanında reformların yapılması gerektiğine inanmaktayız. Bu reformlar  ancak zihniyet değişiminin yapılmasıyla gerçekleşebilecektir. Yaşadığımız şehirde, bir ilköğretim okulunda  öğretmenlik yapan bir öğretmenimizle, eğitime dair kısa bir söyleşi gerçekleştirme fırsatı yakaladık.  Fen Bilgisi öğretmenliği yapan "Aslı Öğretmen" bizim ricamızı kırmayarak söyleşi sonrularımızı blog okuyucularımız için bize içtenlikle cevaplandırdı. Bundan ötürü kendisine teşe…

Gözlerim Dalıyor

Gözlerim dalıyor içimde var olan uzaklara.... Noktasını koyamadığım cümlelerime ve ünlemi eksik olmayan düşüncelerime...
Gözlerim dalıyor, Yaşantım içinde bir tarafa ötelediğim Hayallerime..
Gözler dalınca bir tanıdığın gelir derler büyükler, Benim gözlerim dalıyor; beni ben yapan düşüncelerime,sevinçlerime,tebessümlerime..
Gelin ve hiç gitmeyin! Yaşadıklarımın yanında siz de hep yer alın; ötelediklerim,düşüncelerim,tebessümlerim,hayallerim... Beni ben yapan hislerim...


Teşekkürler Rabbim !..

En eski günlerden başlamayacağım bu sefer zira yaş artık tamamen kemale erdi sayılır eskilerden de iyice bi uzaklaştım...
Öyle :" Bir Kasım akşamı doğmuşum..." gibi tamamen klişe şeylere de başvurmayacağım söz!.

Eskiyi yad ettikçe içimi acıtan gerçekleri hatırlıyorum onun için herkesin sürekli dile getirdiği şeyi yapıp anın içinde yaşamaya çalışıyorum, zaten hayal kurmayı yıllar önce bırakmıştım: hayatın gerçekleriyle hayallerimin uyuşmadığını fark ettiğimde..

Çok güzel bir ailem oldu büyürken ve dünyada arayıp bulamayacağım denklikte de bir sevdiceğim ve canlarım...çok şükür ,hep şükür ,sonsuza kadar şükür...

Hayat işte öyle ya da böyle geçiyor herkese ayrı mekanlar ayrı ortamlar ayrı yardımcılar ayrı düşmanlar ayrı imtihan soruları verilmiş herkes bir telaşın içinde yaşayıp gidiyor..Felsefik şeyler yazmak istemiyorum tüm roman olmaya aday hayatlara saygımı sunuyorum buradan ....Yaşayın la yaşayın son nefesinize kadar doyasıya...Gülümseyin, kızın bağırın çağırın sonra pişma…