13 Haziran 2010 Pazar

KORKUYORUM!!

İç karartmam değil ama amacım, bir gerçeği hatırlatma gereği duyuyorum kendime..ÖLÜM!!

Ölümden korkmayanlara hayranım.. Onlar gibi olmayı çok isterdim..Nasıl bir ruh halidir ki ölümden bir an bile korkmazsınız , muhteşem bir erdem olmalı, kendini adayış olmalı ,  aşk olmalı... Hayran olmamak elde değil..

Dönem dönem öyle anlar oluyor ki ÖLÜM VAR KAÇIŞ YOK gerçeği benliğinizi sarıyor...Bir an, fani oluşu içinde her zamankinden daha fazla hissetmek !!  Tüm gerçekliğiyle sizi donduracak kadar ciddi bir şekilde hissetmek..O an her şey duruyor, öncelikle zamansızlığı tadıyorsunuz ve ses beyninizde çınlıyor ''ÖLÜM VAR VE KAÇIŞ YOK'' Sanki biri size sesleniyor ve siz bunu  ilk defa duyuyorsunuz... ÖLÜMÜn gerçekliğini hissedişinizle, beyninizdeki tüm yaşadıklarınız silinip gidiyor...Üzüntüleriniz,sıkıntı yaptıklarınız,önemsedikleriniz,beklentileriniz,hayalleriniz özellikle yap(a)madıklarınız...Büyük bir hızla hafızanızdan geçiyor..

Öyle bir andır ki,sanki biri sizi sarsmış ve kendinize getirmiştir. Aklınıza ardı sıra tüm gerçekler sıralanır durur.. Öleceksin ve bu bir oyun değil..! Kurtuluşun yok, sahip olduğunu sandığın her şeyini versen de kurtuluş yok! Misafir geldiğin bu mekana veda edeceksin bir gün.. Mezar denen kapıdan geçeceksin ne kadar korkarsan kork ...HESAP VERECEKSİN  tek tek!! Yaptıklarının ve yapmadıklarının hesabını... Hani korkuyorsun ya bakalım bu korku sana ne kadar görevlerin konusunda yardımcı oldu göreceksin.. Huzura vardığında yaptıklarının ve yapamadıklarının hesabını verirken o hiç bir şeyle kıyaslanamaz utancı yaşayacaksın.. Rabbim affet diyecek O'nun emirlerini yerine getiremediğin halde yine O'ndan yardım isteyeceksin..

İnanılmaz bir ölüm korkum var ki bu korku; ölümün bir bitiş değil başlangıç olduğunu bildiğim halde var. Engel olamıyorum buna.. Belki iman edilen ama tahmin edilemeyen olduğu için bu korku, bilemiyorum ama ciddi anlamda korkuyorum.. Hesap verememe korkusu inanılmaz bir şey..Düşünün; ölmüşsünüz ve ilk hesapta bile soruları cevaplayamıyorsunuz .. Bundan daha korkunç bir durum var mı?  Dönüşünüz yok!!Yardım alacağınız bir şeyiniz yok!!

Eksiklerim o kadar fazla ki , okudukça ve güzel insanların hayat hikayelerini dinledikçe bunu çok daha iyi anlıyorum.. Allah'a ve Peygambere sevgim sonsuz  (ki Rabbim bu sevgiyle yaşatıp bu sevgiyle canımı(zı) vermemizi nasip etsin)  onun dışında elimde hiç bir şeyim yok.. Hiçten başka...Onun içindir ki utancım ezikliğim daha fazla.. Öyle anlar geliyor ki  ''Rabbim beni yaprak olarak yaratsaydın da SANA karşı bu kadar nankör olmasaydım!'' diyorum...

Allah'ın Rahmetine sığınıyorum ve asla ümit kesmiyorum da..Ama anlatmaya çalıştığım tüm bunlara rağmen engel olamıyorum içimdeki bu korkuya..Tabi ki ölüm bir bitiş değil başlangıçtır , tabi ki asıl vatanına kavuşmak için bir basamaktır bunlara şüphem yok..Ama dediğim gibi ölüm ve devamında hesap verme korkum bazen tüm gerçekliğiyle kaplıyor benliğimi ve her şey siliniyor aklımdan...Kendine gel ! der gibi bir ikaz sanki..Ölüm var saçmalama kendine gel..Nelerle uğraşıyor, nelere kafa yoruyorsun gör artık Ölüm var /hesap günü var dünya için adama kendini...

Hissedilenlerle yazılanlar arasında uçurumlar var..Hissedilenleri gerçek anlamda aktaracak cümleler bu parmaklardan dökülemiyor..Rabbim hepimizin yar ve yardımcısı olsun...Ona layık kul ve Efendimize (s.a.v.)'e ümmet olabilmeyi nasip etsin inşaAllah..Diyecek söz yok ALLAH'tan başka...!!

Not:Yazıda hatalarımı düzeltmemde yardımcı olan ''dost'' teşekkürler..

Share:

20 yorum:

MaSaL dedi ki...

korkunun ecele faydası yok maalesef..

uyanmak için ölmek şart!

Rabbimizin merhameti sonsuz...bizlerde ona güveniyoruz..

Rabbim hesabını veremeyeceğimiz hiçbir günahla huzuruna çıkarmasın inşaAllah..cümle günahlarımızı affetsin..Ölümü vuslatımız eylesin inşaAllah..

SİHİRLİSEPET dedi ki...

bütün bunları ben de hissediyorum cnm. bile bile kurtuluş olmadığını...Allah oralarda cümlemizin yardımcısı olsun...O nun büyüklüğü sonsuzdur...O nun rahmetine sığınıyoru(z)m...

murat dedi ki...

allah güzel bir yaşamdan sonra güzel bir ölüm versin. bir düşünürün sözü, ismi hatırımda değil, şöyle diyor:
hayat yavaş yavaş ölmektir. tabi güzel bir yaşamdan sonra gözün arkada kalmadan ölmek.... üfff papuç ne kadar da ölüm teması var bu yazıda. yazıyorum ama ölümün adı bile soğuk geliyor.

pabuç dedi ki...

@MaSaL,
Amin güzel duan için..Korkunun ecele faydası yok çok doğru..Ama keşke korktuğumuz kadar çok ibadetlerimizi yapabilsek belki ölümden korkmaktan da uzaklaşırdık..bilemiyorum ki..

@SİHİRLİSEPET,
Onun rahmetinden başka hiç güvencemiz yok <<Rabbim kapısından alıkoymasın bizleri..


@murat,
amin.. inş O'na layık kul olup O'nun sevgisiyle huzuruna varalım..
Ve demişsin ya ''ne kadar çok ölüm teması var bu yazı da ölümün adı bile soğuk'' inan bana yazdıklarım hissettiklerim karşısnda devede kulak..

mit dedi ki...

Ben ölümden korkmuyorum. İnsanın buraya geçici olarak gönderildiği ve bunun bir test olduğu hepizce aşikar. benim korktuğum testi başaramamak, Rabbimin karşısına bükük bir boyunla çıkmak... Allah hepimize bu fani dünyadan başarı ile ayrılmayı nasip etsin. Yoksa blog yazarları cehenneminde buluşacağız :)

sufi dedi ki...

Ya yaşadığımız şu halde ÖLÜlersek ve bu bilinçle ölümden korkuyorsak? Oysa ölünce dirileceklerdensek?."Birinci ölümle ölenlere ÖLÜM yok" diyor Kuran.Biz benlik bilincimizi ne zaman terkeder ve "Allah'tan başka birşey olmadığının" farkına varırız belki o zaman ne korku kalır bizlerde ne evham ne endişe.Aşkla aslımıza ulaşırız belki o zaman.
Ölümle ilgili bir yazı yazmıştım 6 ay önce "kormuyorum desem yalan olur diye" Sufi saja ekibi yayınlarsam o yazıyı bloğu kapatacakları konusunda tehdit ettiler beni. Ben de taslak olarak 2012 yılına kaydettim.korkmak konusunda yalnız değilsin arkadaş.Sevgilerimle.

pabuç dedi ki...

@mit,
Korkak savaşçı ama Cesur insan ;)
Zaten korkuların temelinde o yatıyor Kul olamamanın getirdiği eziklik acziyet..Ama ben yine de korkuyorum her adımından ölümün..Nasıl öleceğim konusnda korkuyorum ,ölüm anından korkuyorum ,son nefesimi imanla verebilecem mi korkuyorum...yemin ederim her adımından korkuyorum.Tüm gerçekliğini bildiğim halde hemde..Ölümün bir doğuş olduğunu bildiğim halde ...

Bu arada blog yazarları cehennemi ne ya hu yine korktum şimdi ;) hım bir de kalbi Allah için atan her kalp zaten bir sevgi etrafında buluşmuştur mekana ne hacet :)

SEvgi ve huzurla kal güzel insan..

pabuç dedi ki...

@sufi,
yaşadığımız şu halde ölülersek..buna benzer bişey duymuştum...Dünya sadece bir süreç bizim, Rabbimizin yaratmış olduğu güzellikleri görmemiz ve şükretmemiz için sınandığımız bir yolculuk..Bunda şüphe yok..

Allah'a aşkla bağlansak zaten ölüm kokrusundan bahsetmeyiz bile biliyorum..Zira okuyoruz Allah aşıklarının hayatlarını ve AKŞı onlardan öğreniyoruz..Onlar ölümü kavuşma günü olarak görmüşler ...Biz de inş. öyle sevelim ki Rabbimizi ölümü kavuşmak için sadece kapı olarak görebilelim ..inşaAllah inşaAllah...

Bloğu kapatma tehditlerini anlayamadım? Yazınızı yayınlarsanız memnuniyetle okuruz..

SAygılar..

murat dedi ki...

bu sufinin yazdıkları beni şaşırtmıyor değil, niye 2012 yi seçmiş, yazısı yayınlanırsa niye bloğu kapatılmakla tehdit edilmiş. bu tür şeyler, hemen merak duygumu kabartır. meraklandım valla...

pabuç dedi ki...

@murat,
kıyamet 2012 de kopacakmış ondan :P şaka bir yana biraz beklemen gerekecek merakını gidermek için 2012 de yayınlayacakmış yazısını ;)

murat dedi ki...

o zamana kadar kim öle kim kala, ben zor beklerim o tarihi...birde 2012 tarihi, marduk, mayalar vs , islam coğrafyasında melheme-i kübra , batıda armegeddon bu tür kıyamet teorileri var. insanlar bir şeyi çok beklerse -birde istermişcesine- bu gidişle kendi elleriyle felaketlere yol açacaklar gibi geliyor bana..

yedek dedi ki...

Ölüm bana çok sıradan geliyor ve beni korkutmuyor. Azrail yarın gelse keşke 1 saat daha kalsaydım demem diye düşünüyorum. Fakat bu kolay hesap vereceğimi düşündüğümden dolayı değil aksine ben de hesabımın çok zor olacağını düşünüyorum ama bu bile beni korkutmuyor...

pabuç dedi ki...

@murat,
insanlar kendi felaketini zaten kendileri oluşturuyor benim bu konuda zerre kadar şüphem yok..Bunun ne mayalarla ne de islam coğrafyasıyla alakası var..Tam tersi dünyayı teknolojik açıdan geliştirip uzaya açılmaya çalışan ve bu uğurda insan,hayvan ,ağaç demeden herşeyi yoketmeye devam eden zihniyetle alakası var ama işte bunlarında benim postumla alakası yok;)

Peki o tarihe kadar bekleyemezsen sufiden yazısının bi kopyasını iste ve oku...Çünkü benim yapabileceğim bir şey yok bu konuda..Ben sadece öneride bulundum :)

Saygılar..

pabuç dedi ki...

@yedek,
ölüm sıradan mı ?? Emin misin? Bende şu hayatın içinde sıradan olmayan en büyük gerçek ölüm..Ama senin ölümden korkmaman ne güzel..Bu dünyadan gitmek benim de pek umrumda olmaz zira görüyoruz dünyanın halini ve gidişatını...Tüm korkum hesapvermek yani veremememk..Tüm eksikliklerimin Rabbim huzurunda gösterilecek olması..Yoksa her gün yeni haksızlıkların yaşandığı ,canın ucuzladığı şu fani dünyadan gitmek kimi korkutur ki...

Sevgiler..

ramazan dedi ki...

Sevgili blogdaşım, ölüm hayatın gerçeği. "Her canlı ölümü tadacaktır". Ama yaşarken de bazı şeyleri düşünmek gerek; öncelikle şu soruyu size sorarak başlamak istiyorum, "çok mu günah işlediniz de bu kadar kaygı duyuyorsunuz ? "
Bence din adamlarımızdan mı kaynaklanıyor, yoksa din adına kitap yazmış kişilerin anlatımları mı bizi bu raddeye getiriyor bilemiyorum. Bildiğim şu ki; biz bir insanız. O kitap yazan insanlar gibi bir insan. Aklımız var. Allah da bize bu aklı boşuna vermemiş. Kur-anı Kerim de çok yerde hiç düşünmezmisiniz diyor. Yani biz düşüneceğiz. İlla birilerinin düşüncesi değil, bizatihi kendimizin düşünceleri de önemli. Neden bu kadar kaygı. "Yaprak olarak yaratılmayı istemek" çok doğru mu acaba. insan olarak yaratılarak büyük bir lütuf verilmiş insan, isterse yüzlerce ağaç dikip, milyonlarca yaprağın (elbette yine Allahın lütfuyla) meydana gelmesine vesile olabilir ve bu yapraklardan ne kadar çok faydalar hasıl olabilir, kuşlar, böekler yer, oksijen yapar bu yapraklar canlılar faydalanır, vesaire vesaire....
Kendimize gelelim. İnsan olarak yaratılmış olmak büyük lütuf. Ölüm en son düşünülecek şey, yeter ki doğru yaşayalım. Bir yetimin başını okşadıysan bil ki cennetliksin (umarım).
Sevgiler.

pabuç dedi ki...

@ramazan hocam,
öncelikle güzel yorumunuz için teşekkür ederim..Varolunuz..

Bilerek işlemiş olduğum büyük günahım yok çok şükür..Bilmeden işlediğim günahlarında haddi hesabı yoktur (kulum sonuçta) Söylediklerinize sonuna kadar katılıyorum..İnsan olarak yaratılmanın ne denli büyük bir nimet olduğunu inanın biliyorum..Benimkisi Allahı hakkıyla zikredememekten kaynaklanan eziklikten dolayı söylenmiş bir cümle..''Yaprak olarak yaratılma isteği''
İnanın peygamberi sevdiğimiz ölçüde onun yolunda yapıyoruz iyilikleri de..Yetimin de değerini Onadan öğrendik zaten..

Tekrar güzel yorumunuz için teşekkür ederim ..Sevgi ve huzurla kalın her daim inşaAllah..

ramazan dedi ki...

Ne güzel, mutlu oldum. Bilerekişlediğiniz BÜYÜK GÜNAHLARDAN yoksa, bilmeden işlediklerimizi de çok fazla düşünmemek gerek, adı üstünde BİLMEDEN.
O zaman huzur duymak için engel de yok.
Sevgiler.

Antipatik Yazar dedi ki...

Ölüm!
Kaçışı yok.

Ölmek mi korkunç olanı?
Yoksa ardında güzellikler bırakıp yeni dünyaya uyanmak mı?

murat dedi ki...

papuç "sufiden yazısının bi kopyasını iste ve oku..." demişsin. ben ona bir iki yorum yazmıştım fakat yorumlarım biraz kaba ve önyargılı idi. buna rağmen yazısının kopyasını verir mi?

pabuç dedi ki...

@Antipatik Yazar,
Öldükten sonra ardında bıraktıklarının değeri kalır mı!!
Yeni dünyaya uyandığımızı biliyoruz da hesabımızı verebilirsek yeni ve güzel dünya ..Ya veremezsek !!

@murat,
o zaman bekle sen de 2012yi napalım..Önyargılı ve kaba yorum yapmasaydın Allah Allah..onu yorumu yaparken dşünecektin :P