30 Kasım 2009 Pazartesi

...diyorum önce kendime...


Kime  bu afran tafran?
Nedir  bu açgözlülüğün?
Neden  bu kendini bilmez halin?
Niçin  bu sonu gelmeyen şikayetlerin?
Kime bu kibrin havan?
Nasıl olur zekatını vermediğin malın?

Gülümsemeyi bilmeyen yüzün,
Tatlı söz söylemeyen , şükrü bilmeyen  dilin,
Faydalı ilim öğrenmeyen aklın,
Almayı bilip vermeyi bilemeyen elin...

Ne olacak senin sonun.... ÖLÜM var hatırlıyorsun değil mi? Herşeyin hesabının sorulacağı gün gelecek biliyorsun değil mi? Düşünüyorsun değil mi? İyi olmanın öneminin bilincindesin değil mi?  Herşeyden önce , insan olma bilincini hiç bir zaman yitirmemelisin farkındasın değil mi?
 
Share:

3 yorum:

ismi lazım değil:) dedi ki...

bu duygular içerisinde iken biz söz düştü gönlüme "insan inançları ile yaşamı arasında sıkışıp kalıyor"

eline sağlık ablam; hergün okuyup hatırlamak ders almak gerek...

mehmetadin dedi ki...

blog kardeşi ya baksana siteme temayı değiştirdim nasıl oldu gerçi eskisinede dönemem silindi hepsi :):)

bahar gelsin dedi ki...

:))