22 Ekim 2009 Perşembe

kuru yaprak ve deniz terapisi:)


  Sahil kenarında  ağaclarının kurumuş yapraklarının üzerine basarak yürmek ve o esnada sadece kuru yaprak dallarının ve denizin dalgasını dinlemek...İnsanı dinlendirmek için birebir yöntemlerden biri tavsiye ederim:)Ben bu gün akşam üstü bizzat denedim. Yarım saatlik bi sahil yürüyüşü insanda başağrısını bile geçiriyor ve moralinizi oda sıcaklığına geri getiriyo:)
  Sahili olmayan şehirlerdeki arkadaşlar içinde tavsiyem sessiz sakin bi ortamda kitap okuyun bari:)) Olmadı sinemaya felan gidin düzeltin moralinizi:) Tamam sustum kızıdırmayayım sizi:) Ama deniz bambaşka bişey ya izlemesi bile insanı dinlendiriyo enteresan....Güzel bir gündü benim için,umarım çoğunuz için de böyledir..SEvginin en hasıyla kalın güzel insanlar...

11 yorum:

Davudi dedi ki...

Denize bakmak bile rahatlatıyor insanı, yalnız kurumuş ağaç yaprakları üzerinde yürümeyi deniz kenarında yapma fırsatım olmadı. Bunu nerede yaptın, bir ara ben de denemeliyim :)

Dalgaları Aşmak dedi ki...

ama burası göl :)

şaka bir yana deniz gerçekten terapi..

bahar gelsin dedi ki...

izmirliyim istanbula aşığım ankarada yaşamaktayım halimi sen düşün kitap okuyorum sürekli en kötü alışkanlığım blogculuk ...ama yetmiyor hiçbir şey yerine konmuyor denizin:((

devenin_bale_papucu dedi ki...

@Davudi,benim bulunduğum yer bir ağacıyla meşhur:))

@Dalgaları Aşmak,yarım saat bunun deniz versiyonunu aradım ve bulamadım sonunda pes ettim ve bu resmi koydum:)

@bahar gelsin,blog kötü alışkanlım mı yaa:S ben seviyorum blog alemini..o çok bilmiş belediye başkanı belki ankaraya suni deniz bile yaptırır:)))

mit dedi ki...

Askerliğimi Konya'da yapmıştım. O güne kadar yaşadığım her yerde kıyısından köşesinden de olsa denizle iç içeydim. O 15 ay içerisinde en çok özlediğim şeylerden biri de denizdi. Uzun nöbet gecelerinde, rüzgar estiğinde denizin kokusunu almak için havayı içime çeker ama hüsranla boynumu eğerdim. Deniz bambaşka bir şey...

devenin_bale_papucu dedi ki...

@mit ,öyle dramatik anlatmışsın ki acıdım seni o zamanlar için:))
evt ama denizin kendince bi gizemi çekiciği ve (kola gibi) bağımlılık yapan bi yanı var :)yorum için tşk ...

ismi lazım değil:) dedi ki...

çok güzel anlatmışsın.çok severim denizi...yüzmek,sahilinde oturmak,yürümek,kumsalında sevdiğin arkadaşınla muhabbet etmek...kokusu bile mest ediyor insanı...zaman zaman uzak kaldığımda özlerim...bankta oturup seyre dalmak,fotoğrafını çekmek bile bambaşkadır...

ŞANSLI dedi ki...

Canım bu resim yetti bana!
Sevgiler...

devenin_bale_papucu dedi ki...

@ismi lazım değil:) özellikle denize karşı çay(ki terchim kahvedir) içmek..ımmmm mis mis:)

@ŞANSLI,bizden de sana sevgiler:)

Osman TUNCAY dedi ki...

ben denizden çokkkkkkk uzaklardayım :(

devenin_bale_papucu dedi ki...

@Osman TUNCAY ,yılda bi defa bile olsa denizi olan bi yere git :) arkadaş edin denizi olan bi şehirden arkadaş ziyaretine git bilemiyorum bişekilde denizle tanış:)

Ya Rabbim Şükür, 28 Kasım !

Nasıl başlasam da kendimi ifade edebilsem diye geçirdim içimden ...Sonra hatırladım ben sadece içimdeki sese göre davranan biriyim niye ne...