11 Ekim 2009 Pazar

Keşke!


Biri bana hiç bişey düşünmeden, hayatı sorgulamadan, bişeylere kızmadan bişeylere üzülmeden, hayalkırıklarımı hatırlamadan,gelecekle ilgili kaygı duymadan nasıl 1 saat  geçirebileceğimi söylesin...Bi insanın böyle bir lüksü olabilir mi?...Keşke...

19 yorum:

vecihi dedi ki...

uyumak.

bahar gelsin dedi ki...

bir saat tefekkür et sadece O'nu (c.c)düşünerek teslim olarak adlarını anarak dünyadan koparak bir saat geçir bir de öldüğünü düşün buradaki üzüntülerin sinek kanadı kadar değeri kalmaz bir ere de olmaz belk dediğn ama zamanla teslim tevekkülü tevekkül iki dünya saadetini iktiza eder

bahar gelsin dedi ki...

bence uyuyunca kabus görebilirsin vecihi

İDEA dedi ki...

Hayatınızdan sorguyu kaldırırsanız rahat bir yaşam sizi bekler.Yok ben sorgusuz sualsiz yaşayamam derseniz eğer,üzgünüm bu kez sizi bekleyen kurgusallıktan başka bişey değildir.Rahat olun lütfen.Neden biliyor musunuz?
***Çünkü bir yaşamınız daha yok ki.Oputopu bu.

ELİF..den dedi ki...

Hayatı sorgulamadan yaşamlarını sürenler sadece delilerdir herhalde..
Biz akıllarımızı yerinde tuttugumuz sürece hep sorular soracagız ve sorgulayacagız herşeyi...

é L L a dedi ki...

zannetmiyorum, bunun yolunu bilen varsa beri gelsin.

devenin_bale_papucu dedi ki...

@vecihi iyi fikir de...@bahar gelsin'e katışıyorum ya daha kötü kabuslar görürsek:S
Tevekkül gzzel bir yöntem ama ...güzel olurdu ben @bahar gelsin ,sıkıntılarımızdan 1 saat bile olsa uaklaşabilsek...

@İDEA,başka hayat yok bilincindeyim acısınıda tatlısını da sevmeye çalışıyorum hayatın ama kötü yanlarının olmadığı anı da merak etmiyor değilim :) yorum için tşk.

@Elif...den ,aceba bi ilaç varmıdır sadece 1 saat deli kalabileceiğim:)sonra aklımı geri isterim ben onsuz yapamam:)

@éLLa ,öyle biri varsa merakla beklemekteyiz:)

Davudi dedi ki...

bunun için akıl denen mefhumu çıkarıp atmamız gerekir. bakınız hayvanlar. ne geçmişten gelen bir elem ne de gelecek için duyulan bir kaygı yoktur onlarda...

devenin_bale_papucu dedi ki...

@Davudi ..naptın sen yaa:))) ben 1 saat hayvan olamam ki ama :)))

şaka bir yana dikkat çekmeye çalıştığın mesaj alınmıştır,yorum için tşk:)

mit dedi ki...

Erkek olsaydın maç izle derdim ama :) 90 dakika hayattan kopmuş olurdun. Yalnız uyarmadı deme... Benim gibi Beşiktaş taraftarıysan maç sonunda depresyonlardan depresyon beğenmek zorunda kalabilirsin. Hatta dert üstüne dert ekleyip hayatın sadece siyah tarafını görmeye başlayabilirsin :)))

Şakayı bir yana bırakırsak, ben böyle zamanlarda en iyi çareyi sürükleyici bir roman okumakla atlatıyorum. Ama öyle aşk meşk romanı olup da hayatın anlamını sorgulatacak şeylerden olmamalı. Bir macera ya da komedi tarzı bir şey. Bu tarzdaki filmleri de tavsiye ederim.

Yalnız o bir saatin sonunda "işte hayatımın bir saatini daha heba ettim!" geyiklerine de girmeyesin sakın :)

Tefekkür de iyidir. Hatta yukarıda saydıklarımdan çok daha iyidir kuşkusuz. Ama insanın arada bir kafayı dağıtması (balyoz olmadan elbette) iyi geliyor.

Aaa... Çenem düştü gene :) Sevgiler...

devenin_bale_papucu dedi ki...

@mit sen blog aleminden hiç kaybolma emi:)) güzel yorumun için teşekkürler

İ.x.İ.r dedi ki...

Her keşke imkansıza yakındır..Ya olmuş bitmiş,ya da hiç olmayacakların önüne keşke koymaz mıyız..

Sevgiler d.b.p

devenin_bale_papucu dedi ki...

@i.x.i.r ,aramıza hoşgeldin cnm

İ.x.İ.r dedi ki...

Teşekkür ederim,çok hoş bu sayfalarda yer bulmak.. :)

-mka- dedi ki...

Deney Konusu:

Hiçbir şey düşünmeden, hayatı sorgulamadan, bir şeylere kızmadan, bir şeylere üzülmeden, hayalkırıklarını hatırlamadan, gelecekle ilgili kaygı duymadan, nasıl 1 saat geçirilebilir.

Malzemeler;

Bir karton kutu, 1-2 sarı civciv ve 12-13 aylık bir bebek (kız ya da erkek farketmez)

Hazırlanışı;

Civcivler yere konarak, üstlerine karton kutu ters bir şekilde kapatılır. Sonra, özenle öpüp koklanılan bebek, kutunun yanına getirilerek, oturtulur.. Kutunun içinden gelen civciv seslerini merakla dinleyen bebek, size bakıp şaşkın gülümsemelerde bulunurken; bebeğe şefkatle gülümsenip "ne varmış orda acaba" diyerek merakı daha da arttırılmaya çalışılır..

Ve sonra; kutu yavaşça kaldırılarak, altından çıkan civcivlerin bir oraya bir buraya kaçışıp "cik cik"lemesiyle birlikte bebeğin yüzündeki şaşkınlık, sevinç çığlıkları, şaşırmışlık, elleriyle çırpınması, civcivleri çevresindeki herkese göstermeye çalışması ve daha sonra civcivlerin peşinden emeklemesi mutlulukla izlenir..

O ânlar ömre bedeldir.. 1 saati de size yeter, zannedersem..

-mka-

NiRvAnA dedi ki...

Hele ki hayattan fazlasıyla nasbini almış birinin bunu yapabilmesi çok zor olsa gerek
Yaradana dua ederek belki bir nebze bu dünyadan uzaklaşabiliriz

devenin_bale_papucu dedi ki...

@-mka- tavsiyeniz çok güzeldi:)teşekkürederim...ayrıca yorum için de tşk edrim sağolasın...

@NİRvAnA ,dua etmek insanı rahatlaytıyor ama uzaklaştırmaktan çok hatırlamaya neden oluyo...tabi bu hatırlayışla faniliğide yanında hatırlayış....yorum için tşk

dedi ki...

merhabalar :)
tevafuken buldum blogunuzu ve yine tevafuken bu yazınızı gördüm aslında resmi görünce açmıştım :D
resme yazıyı ben yazzmıştım çok yıllar önce yanındaki HUR imzasından bildim (: görünce hoşuma gitti kızdım sanmayın aman :)

Ρɑɓuç dedi ki...

Güzel bir tevafuk olmuş o zaman...Hoşgelmişsiniz...

Ya Rabbim Şükür, 28 Kasım !

Nasıl başlasam da kendimi ifade edebilsem diye geçirdim içimden ...Sonra hatırladım ben sadece içimdeki sese göre davranan biriyim niye ne...