13 Ocak 2017 Cuma

..............................

Nasıl da yoruluyor insan denen yürek,
Duymaktan,görmekten, söylemekten ,susmaktan ve beklemekten...
Umut ederken yaşlanmak,
korkularına yenilmek ne kadar da çok yoruyor insanı...

Beni bir tek ben anladığım içim yazıyorum rahatlıyorum ve yazdıklarımı okumuyorum bile çünkü beni biliyorum...Beni, benden daha iyi tanıdığı için tüm hata ve günahlarımla huzuruna varıp Yaratanıma dua edebiliyorum ,biliyorum ki yüreğimiz açtığım zaman hatalarımız kusurlarımı yüzüme vurmadan  duyacak dinleyecek  beni ve hakkımda hayırlısı ne ise onu hayırlısı ne zamansa o zaman verecek... bilecek beni ,içimdeki acıları pişamanlıkları ...Sevdiğimi bilecek, hüzünlerimin Ona layık olamamaktan kaynaklı olduğunu da.. Kaçmalarımı da bilecek yaptıklarımın sebeplerini de...

Bulunduğum her hali de bilecek, acizliğimi de..Gözyaşlarımın asıl sebeplerini de ...Beni bilecek anlatmama bile gerek kalmadan..


Share:

3 yorum:

Profösör dedi ki...

Amenna ve saddakna...

Calimero dedi ki...

Sığınılacak tek kapıya yönünü vermişsin. Hayırlısı olsun her şeyin.

Ramazan Aksoy dedi ki...

En güzel yere sıgınmışsın.Huzurun çoşkusunu yaşadıgın en güvenilir liman Rabbimizin huzuru.Hep aldanıyoruz zanlarımıza,kopup gidiyoruz güzel insanlardan binbir pişmanlıkla bir daha ne dönebiliyoruz ne anlatabiliyoruz derdimizi testi kırılmış parça parça olmuş neyi izah edebileceksinki ya Rabbimiz o kadar isyana hadsizlige günaha yanlışa ragmen bir samimi pişmanlık ve tevbeyle tüm kapıları sonuna kadar açıyor şükür ne kadar şükretsek azdır.Tüm pişmanlıkla günahlarıyla Rabbine sıgınanlara selam olsun.