Ana içeriğe atla

Kayıp Aranıyor !

Sanki bir duman gelmiş solukla insanların bünyesine yerleşmiş ve düşünme melekelerini kullanamaz hale getirmiş gibi ! Önemli olanlar ötelenmiş, en boş şeyler önemli olmuş ! İnsanlığın ciddi anlamda tatil(!) ihtiyacı var öyle böyle değil adam akıllı bir tatile (ıssız adalarda kafasını iki elinin arasına alıp düşünecek şekilde)ihtiyacı var ! Dünyayı ne hale getirdiğine uzun uzun bakmalı ''insanlık!'' Var olan tüm canlılara  dünyayı nasıl da yaşanmaz kıldığını görmeli !... İnsan olmasa, Dünyanın tüm canlılara Cennet olduğunu ve Şeytanın Rabbine verdiği sözü nasıl da usanmadan tuttuğunu fark etmeli ve aklını başına almalı ''insanlık!''

Gerçi ''İnsanlık''diyorum ama yanına bir de ünlem işareti koyuyorum varlığından şüphede olduğum için ! İnsan/lar var ama insanlık yok gibi ; yanılıyorsam bunca zulüm neden nasıl işleniyor ? Bu olanlar asla bitkilerin ya da hayvanların suçu değil tek suçlu nefsini ilah edinmiş, varlığını üçbeş kuruşa, dünya menfaatine satmış olan İnsan/lık ! Düzelir mi bilemiyorum .sadece:'' iyi ki dünya fani!'' diyorum ...................................



Yorumlar

Unknown dedi ki…
Aslında küçükte olsa herkes elinden geleni yapmalı bence. En azından insanlık yerine iki elimizin arasına alabiliriz başımızı. Düşünenlerden oluruz inşallah.
Abdulaziz Abdulaziz dedi ki…
Yazılarınla yeniden buluşmak hoş...
Pabuc dedi ki…
@Unknown,
düşünmek insanlığın en son yaptığı şey onun için dünyanın hali içler acısı maalesef...

@Abdulaziz Abdulaziz,
ama ben adınızı ilk defa görüyorum ! :)
Abdulaziz Abdulaziz dedi ki…
İlk yorum da bana ait ama neden ismim çıkmadı, anlayamadım. Neyse sorun değilde...
Daha önce sevdiğim bir lakapla takip ediyordum yazılarınızı. Bilmem hatırlayabilecek misiniz? "Aliyah" lakabıyla hem burda hem twitterdaydım.
Pabuc dedi ki…
evet Aliyah hatırladım :)
Abdulaziz Abdulaziz dedi ki…
İsminizi unutmustum. Sadece blogunuzu ve pabuçlarinizi hatirliyordum. Pabuclarinizdan buldum profilinizi ve takibe aldım. Sorun olmasın diye kim oldugumu hatirlatmak istedim
Pabuc dedi ki…
Teşekkürler..

Sayfanın başında face adresim de var oradan da takip edebilirsiniz..

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Öğretmenimizle Eğitim-Öğretim Üzerine Röportaj

Röportaj: Pabuç - Aslı Öğretmen
Sevgili blogger dostlarım; Bundan böyle bloğumuzda röportajlara da yer vereceğim.İlk konumuz toplum olarak geleceğimizin oluşmasında temel taşlarımızdan olan eğitim-öğretim kurumlarımız  ve sorunları. Ne yazık ki; eğitim sisteminin çarpıklığından doğan sorunlara temel çözümler getirilmez ise, geleceğimizin risk altında olduğunu söyleyebiliriz. Çocuklarımızın, kimlik, kişilik, kariyer sahibi olmalarını bunun yanında insanlık idealinde hizmet etmelerini esas alan müfredatların öğretim ve eğitim alanında reformların yapılması gerektiğine inanmaktayız. Bu reformlar  ancak zihniyet değişiminin yapılmasıyla gerçekleşebilecektir. Yaşadığımız şehirde, bir ilköğretim okulunda  öğretmenlik yapan bir öğretmenimizle, eğitime dair kısa bir söyleşi gerçekleştirme fırsatı yakaladık.  Fen Bilgisi öğretmenliği yapan "Aslı Öğretmen" bizim ricamızı kırmayarak söyleşi sonrularımızı blog okuyucularımız için bize içtenlikle cevaplandırdı. Bundan ötürü kendisine teşe…

Gözlerim Dalıyor

Gözlerim dalıyor içimde var olan uzaklara.... Noktasını koyamadığım cümlelerime ve ünlemi eksik olmayan düşüncelerime...
Gözlerim dalıyor, Yaşantım içinde bir tarafa ötelediğim Hayallerime..
Gözler dalınca bir tanıdığın gelir derler büyükler, Benim gözlerim dalıyor; beni ben yapan düşüncelerime,sevinçlerime,tebessümlerime..
Gelin ve hiç gitmeyin! Yaşadıklarımın yanında siz de hep yer alın; ötelediklerim,düşüncelerim,tebessümlerim,hayallerim... Beni ben yapan hislerim...


Teşekkürler Rabbim !..

En eski günlerden başlamayacağım bu sefer zira yaş artık tamamen kemale erdi sayılır eskilerden de iyice bi uzaklaştım...
Öyle :" Bir Kasım akşamı doğmuşum..." gibi tamamen klişe şeylere de başvurmayacağım söz!.

Eskiyi yad ettikçe içimi acıtan gerçekleri hatırlıyorum onun için herkesin sürekli dile getirdiği şeyi yapıp anın içinde yaşamaya çalışıyorum, zaten hayal kurmayı yıllar önce bırakmıştım: hayatın gerçekleriyle hayallerimin uyuşmadığını fark ettiğimde..

Çok güzel bir ailem oldu büyürken ve dünyada arayıp bulamayacağım denklikte de bir sevdiceğim ve canlarım...çok şükür ,hep şükür ,sonsuza kadar şükür...

Hayat işte öyle ya da böyle geçiyor herkese ayrı mekanlar ayrı ortamlar ayrı yardımcılar ayrı düşmanlar ayrı imtihan soruları verilmiş herkes bir telaşın içinde yaşayıp gidiyor..Felsefik şeyler yazmak istemiyorum tüm roman olmaya aday hayatlara saygımı sunuyorum buradan ....Yaşayın la yaşayın son nefesinize kadar doyasıya...Gülümseyin, kızın bağırın çağırın sonra pişma…