1 Ocak 2014 Çarşamba

Delidir Ne Yapsa Yeridir !

Birini seversiniz uzuuuun bir zaman sonra bir de bakarsınız ki onunla zerre kadar ortak yanınız yokmuş .E yokmuş da ne olacak, sevmekten vaz mı geçeceksiniz ? Geçemiyorsunuz, ne serden ne de sevginizden geçemiyorsunuz; görmem, duymam, cevap vermem deyip sevmeye devam ediyorsunuz!... Seviyorsanız sabretmelisiniz ya ! Hayatta her bi şey mükemmel olacak değil ya ! Gibi biiiir sürü bilincinize yerleşmiş Polyannavari bilgicikler....

Aslında bunlar güzel şeyler; sevdiğin için sabretmeyi göze almak güzel bi'şey ! Bu dünyada nelere sabrediyorsun da bir sevdiklerine mi sabredemeyeceksin.Nefret ettiğin özelliklere, aptal olduğunu düşündüğün insanlara, yalancılığı meslek edinmişlere, dini menfaatine alet eden alimine, cahiline;komaşunun tavuğuna kış deyip kendi özünüze ses etmeyenine, senden benden iyi görünüp beş para etmez kendini bilmezlere...v.b. tüm insan türevlerine sabrediyoruz sabrediyoruz sabrediyoruz...taaaki patlayana kadar ;)

Sonra sinirlendiğinizde ya da ''heyyt ulan yeeeter!'' deyip gerçek düşüncelerinizi biiir bir dökmeye başladığınızda ''Bu zaten önceden de deliydi!'' damgasını yer oturursunuz.''Delidir ne yapsa yeridir!'' damgasını aslında çocukluğunuzda elinize almanız güzel bir şey.En azından delisiniz ya artık her düşüncenizi kıvırmadan söylemeye şansına sahipsinizdir.Hep susup karşı tarafa hak vermek zorunluluğunuz(!) da kalmıyor.Doğruya ''doğru'' yanlışa ''yanlış''dediniz diye ötelenme kaygınız da olmuyor.Düşünsenize ''yanlış''a ''yalnış''deseniz bile ''amaaan o zaten cahilin biri !'' deyip üstünüze de gelmiyorlar ;)

Sonra, canınız istediği zaman saçmaladığınızda insanlar gülüp geçiyorlar üzerine konferans düzenlemiyorlar ! Hatalarınız üzerine uzun uzun dedikodular da yapılmıyor (nasılsa siz delisiniz ya !) çünkü biliyorlar sizin onları ciddiye almayacağınızı ;) Sevdiğim biri bana demişti ki :''Elif biliyor musun senin hakkında dedikodu yapanlar oluyordur.'' Bunu bildiğimi ve zerre kadar umrumda olmadığını söylemiştim  ona.Hakkımda yapılan dedikodulara pek kulak asmadım şimdiye kadar asacağımı da sanmıyorum.Sevdiğim insnların benimle ilgili şikayetleri varsa dikkate alırım (dedikodu yapıyorlarsa da hakkımı helal ediyorum hepsine) ve gider sorarım 'Benim hakkımda neden böyle söyledin ki!'' diye.Onun dışındakiler çok da ,pek de, hiç de umurumda olmuyor(gerçi hakkımda uzun uzun atıp tutan o kadar cesur kimse olmadı hayatımda ya neeyse )

İşte böyle,delilik -tabiri caiz delilik- pek de kötü bir şey sayılmaz dostlar.Araziye uyup gidip ,kendi fikirlerinizi, doğrularını dillendiremediğiniz yerde deli olup özgür iradenizi konuşturmanız hiç de kötü sayılmaz.Sizi riyakârlıktan uzak da tutar belki ! Mesela hayatımda bir kere biri gelip bana :''Elif seni hiç sevmiyorum, aşırı kendine güvenin var ve beni rahatsız ediyorsun''demişti.Ben bu kadar cesur olamadım kimseye karşı.Ama hoşuma gitmişti böyle açık sözlü birini tanımak ( sayıları çok olsun da istemem tabi ki )

Yazıyla ilgili düzetmeler yapmama gerek yok  ( delilik derken başkalarını rahatsız edecek davranışlarda bulunmaktan bahsetmiyorum diye) değil mi ? Zaten hepimizin içinde az biraz deli bir çocuk var deniyor, kimilerinde o çocuk çok konuşuyor kimilerinde de 3 maymunu oynuyor ! Yaşlanmamızı da geciktiriyor o yaramaz deli çocuk, kıymetini bilmek lazım.........................................


Güzel bir  parça dinlemeye ne dersiniz.. http://www.youtube.com/watch?v=hvhjhrbm0ys

Hiç yorum yok:

İnsan Bu Dünya'ya Dar !

Ne kadar da Vivaldi bi insan :)  Hani dalıyorsun uzaklara da başka bir dünyanın içinde buluyorsun ya kendini ne güzel bir nimettir o ; h...