Ana içeriğe atla

Sıradan Biri!...

Korkuları ve belki de yanlış seçimleri içerisinde kaybolmuş binlerce yitik hayattan biri!...........Her şeyin farkında hiç bir şey yapamayan,sabrı kendine kalkan yapıp usulca bekleyen; dilsiz bir yaprak kadar sessiz , yaz sıcağının akşamlarındaki cır cır böceği kadar çığlıklarına hakim ,yüreğine dönmüş kendi halinde biri!...

...Sahip olduğu tek şeyin Yaratıcısıyla olan o muhteşem bağı ve sevgisi olan,O'nun güzelliği ,büyüklüğü,sevgisi,rahmeti karşısında her daim acizliğinin farkında olan ama bu güzel acziyetin, insanlar karşısında olmasına da isyan eden garip biri!...

Tutunacak dal bulamadığında da yine içine dönen ve sevgisine sarılan,sevdikleriyle o görünmez bağlarından enerji alan ,yarınını düşün(e)meyen,isyanları insanların hatalarına olan, şükrün bile yanlış anlaşıldığını düşünen cahilin biri!...

Yaratıldığından dolayı kendini seven ama verilen hiç bir şeyi sahiplenecek kadar hadsizleşmeyen,korkan ve korkuları okudukça düşündükçe artan ama yanında sonsuz bir umudu da taşıyan; çıkmazlarda kaldığında karıncanın yaşamında bile sınırsız zekayı gören ve karamsarlığından utanan, düşündükçe büyüklüğü sınırlı aklıyla tam olarak anlayamasa da karşısında boyun eğen, toprak gibi olmaya gayret eden ama çoğu zaman başarılı olamayan hatası bol biri!..............................

Seven ve sevgisini bile sorgulamaktan sevgiyi doyasıya yaşayamayan,çoğu zaman sevgisini tam olarak anlatamayan, kırmaktan korkan ama kırılmaya alışan zavallı ama sevdi dolu biri!...Ümitsizliğin peşini bırakmadığı ama ona yenilmemeye gayret eden güçsüz ama sevildiği için var olduğunu bilen fakir biri!...

Bildiğin sıradan;topraktan gelen yine toprağa dönecek olan ama gelmişken kafasını çevirip olan bitene bakan, etrafını izleyip muhteşemliğe şahit olan,kendine bahşedilen güzel duygular ışığında yol alan(almaya çalışan) zorluklar karşısında sabırla direnen ama çok yorulan , sıradan görünen ve her insan gibi farkı yüreğinde olan, tüm yaratılanlar gibi zikrini yapmaya çalışan biri!....



Yorumlar

kahve telvesi dedi ki…
Çok tanıdık geldi nedense :))
Pabuc dedi ki…
Ben tanıdık birini(!) anlattım ama içinde belki bir veya bir kaçı herkes de olabilir özellikler tabi :)
kahve telvesi dedi ki…
Bence herkeste olmalı bu özellikler...

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Öğretmenimizle Eğitim-Öğretim Üzerine Röportaj

Röportaj: Pabuç - Aslı Öğretmen
Sevgili blogger dostlarım; Bundan böyle bloğumuzda röportajlara da yer vereceğim.İlk konumuz toplum olarak geleceğimizin oluşmasında temel taşlarımızdan olan eğitim-öğretim kurumlarımız  ve sorunları. Ne yazık ki; eğitim sisteminin çarpıklığından doğan sorunlara temel çözümler getirilmez ise, geleceğimizin risk altında olduğunu söyleyebiliriz. Çocuklarımızın, kimlik, kişilik, kariyer sahibi olmalarını bunun yanında insanlık idealinde hizmet etmelerini esas alan müfredatların öğretim ve eğitim alanında reformların yapılması gerektiğine inanmaktayız. Bu reformlar  ancak zihniyet değişiminin yapılmasıyla gerçekleşebilecektir. Yaşadığımız şehirde, bir ilköğretim okulunda  öğretmenlik yapan bir öğretmenimizle, eğitime dair kısa bir söyleşi gerçekleştirme fırsatı yakaladık.  Fen Bilgisi öğretmenliği yapan "Aslı Öğretmen" bizim ricamızı kırmayarak söyleşi sonrularımızı blog okuyucularımız için bize içtenlikle cevaplandırdı. Bundan ötürü kendisine teşe…

Gözlerim Dalıyor

Gözlerim dalıyor içimde var olan uzaklara.... Noktasını koyamadığım cümlelerime ve ünlemi eksik olmayan düşüncelerime...
Gözlerim dalıyor, Yaşantım içinde bir tarafa ötelediğim Hayallerime..
Gözler dalınca bir tanıdığın gelir derler büyükler, Benim gözlerim dalıyor; beni ben yapan düşüncelerime,sevinçlerime,tebessümlerime..
Gelin ve hiç gitmeyin! Yaşadıklarımın yanında siz de hep yer alın; ötelediklerim,düşüncelerim,tebessümlerim,hayallerim... Beni ben yapan hislerim...


Teşekkürler Rabbim !..

En eski günlerden başlamayacağım bu sefer zira yaş artık tamamen kemale erdi sayılır eskilerden de iyice bi uzaklaştım...
Öyle :" Bir Kasım akşamı doğmuşum..." gibi tamamen klişe şeylere de başvurmayacağım söz!.

Eskiyi yad ettikçe içimi acıtan gerçekleri hatırlıyorum onun için herkesin sürekli dile getirdiği şeyi yapıp anın içinde yaşamaya çalışıyorum, zaten hayal kurmayı yıllar önce bırakmıştım: hayatın gerçekleriyle hayallerimin uyuşmadığını fark ettiğimde..

Çok güzel bir ailem oldu büyürken ve dünyada arayıp bulamayacağım denklikte de bir sevdiceğim ve canlarım...çok şükür ,hep şükür ,sonsuza kadar şükür...

Hayat işte öyle ya da böyle geçiyor herkese ayrı mekanlar ayrı ortamlar ayrı yardımcılar ayrı düşmanlar ayrı imtihan soruları verilmiş herkes bir telaşın içinde yaşayıp gidiyor..Felsefik şeyler yazmak istemiyorum tüm roman olmaya aday hayatlara saygımı sunuyorum buradan ....Yaşayın la yaşayın son nefesinize kadar doyasıya...Gülümseyin, kızın bağırın çağırın sonra pişma…