Yine yıllar öncesine geri dönüp bi anımı yazacam annemin de bu yazımı okuyacağını bile bile:) Hoş belki de bunca zaman sonra annem bile unutmuştur bu olayı ,onun için ona da bi hatırlatma olur:)) Lise yıllarıyla ilgili bir yazım vardı hatırlayanlar olur aranızda işte yine aynı dönem içirisinde ben böyle aklım bir karış havada evden okula ,okuldan eve gidip gelirken gözüm bişey görmezken evdeki aile cemaatinden kopup aklımı fikrimi bir kişiye odaklamışken farkedememişim hal ve hareketlerimdeki (sanırsam olumsuz) değişiklikleri...Odamdan çıkmamalar ,gizli telefonlar , herşeyin ben bilirim havaları ve beni sevenlere karşı ukala davranışlar almış başını gitmiş (hala hatırlamıyorum o derece kendimde olmama hali yani:) her zaman derim aşk başa gelince akıl yıllık izne çıkar bu doğaldır:P) Benimle iletişim kurmaya çalışan anneme artık nasıl davrandıysam kadıncağızın demekki canına tak etmiş ki sitem edeceğ...
Yorumlar
Sevgi, tüm gönül gümrüklerinde geçerli tek pasaporttur." "Özlü Söz)
Sevgi, Allah'ın lütfü olmakla beraber, başlangıcı insanın gayretleriyledir. Sevmek için en küçük bir çaba göstermeyen insan sevgiyi bulamaz ve sevgiden yoksun bir kalp ile hayatını sonlandırır. Sevginin içimizde meydana getirdiği hisler, bizim daha iyi huylu ve yumuşak olmamızı sağlar. Sevgi, beslendikçe büyür, gelişir, çiçek açar. Yaratılırken içimize yerleştirilen sevgiyi kimseden sakınmadan kullanmalı ve o sevgiyi besleyip büyütmeliyiz. Sevgi, hayatın en renkli çiçeklerinden biridir. Bu çiçeğin tohumları ise kalbimizdedir. Onu büyütüp ortaya çıkartmak ise bizim gayretlerimizle olur.
Baki dua ile..