Ana içeriğe atla

Saçmala/ma!



Herkes kendiyle barışık, herkes  mükemmel, herkes haklı, herkes doğru, herkes iyi,herkes kandırmamış kandırılmış ..v.b özellikler devam eder gider..


Bense;
bir türlü hiç bir şeyi mükemmel yapamadım,
birilerini beklettim,başkaları tarafından bekletildim
birilerini fark etmeden kırdım birilerine sinirlendim bilerek kırdım,
dün kesin doğru(m) dediğime bu gün şüpheyle bakabildim,
haklı olduğum halde sustum çünkü uğraşamayacak kadar tembeldim de,
ufak tefek yalanlar söyledim,
bazılarını ciddiye almadım...
mücadele etmektense beklediğim zamana bıraktığım oldu,
bilmiyorMUŞ gibi yaptım ukalalıklara göz yumdum,
dün sinir olduklarıma bu gün saygı duydum,
bu kıt aklımla hayatı anlamaya çalıştım yoruldum içinde boğuldum,
sevdim sessiz kaldım sevildim kaçtım...
hayallerimin çoğunu yarım bıraktım
korkularımın beni yenmesine izin verdim
..............kendimi tanıyamaz hallere bile geldim.En azından kendimi eleştirebildim bu da bir şey sayılır olumlu anlamda herhalde................................................ 

Yorumlar

Öylesine Biri dedi ki…
çok beğendim.. aynısını ben yazdım die copy paste yapasım geldi bloguma:)
Pabuç dedi ki…
Sonra bir baktın ki bu blogda copy yapılamıyor değil mi ;)

Bu ara da tşkler beğenmene sevindim yoksa sen de benim gibi misin ? Kendini acımasızca eleştirebilenlerden yani ;)
kahve telvesi dedi ki…
işte insan olmanın gerekleri bunlar...Doğru yoldasın sevgili Pabuç 'um...Yola devam :)))
cem dedi ki…
benim de böyle mücadeleden kaçtığım zamanlar oluyor, hatta genelde kaçarım da başkası kaçınca da peşine düşerim. bi garip iş işte..:)
Pabuç dedi ki…
kahve telvesi;
peki o zaman ben yürüyeyim bu yolda ve hala herkes en iyi herkes en mükemmel olmaya devam etsin :)

cem,
face de cevap vermiştim o cevap burada dageçerli olsun :) Ek olarak;başkasına söylemek kolay oluyor kendimiz uygulamaya kalkışınca zor oluyor belki de ondandır bizim kaçışlarımız!
hayat dedi ki…
yorumların ne güzel..kesik kesik
Pabuc dedi ki…
kesik kesik derken ?

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Öğretmenimizle Eğitim-Öğretim Üzerine Röportaj

Röportaj: Pabuç - Aslı Öğretmen
Sevgili blogger dostlarım; Bundan böyle bloğumuzda röportajlara da yer vereceğim.İlk konumuz toplum olarak geleceğimizin oluşmasında temel taşlarımızdan olan eğitim-öğretim kurumlarımız  ve sorunları. Ne yazık ki; eğitim sisteminin çarpıklığından doğan sorunlara temel çözümler getirilmez ise, geleceğimizin risk altında olduğunu söyleyebiliriz. Çocuklarımızın, kimlik, kişilik, kariyer sahibi olmalarını bunun yanında insanlık idealinde hizmet etmelerini esas alan müfredatların öğretim ve eğitim alanında reformların yapılması gerektiğine inanmaktayız. Bu reformlar  ancak zihniyet değişiminin yapılmasıyla gerçekleşebilecektir. Yaşadığımız şehirde, bir ilköğretim okulunda  öğretmenlik yapan bir öğretmenimizle, eğitime dair kısa bir söyleşi gerçekleştirme fırsatı yakaladık.  Fen Bilgisi öğretmenliği yapan "Aslı Öğretmen" bizim ricamızı kırmayarak söyleşi sonrularımızı blog okuyucularımız için bize içtenlikle cevaplandırdı. Bundan ötürü kendisine teşe…

Gözlerim Dalıyor

Gözlerim dalıyor içimde var olan uzaklara.... Noktasını koyamadığım cümlelerime ve ünlemi eksik olmayan düşüncelerime...
Gözlerim dalıyor, Yaşantım içinde bir tarafa ötelediğim Hayallerime..
Gözler dalınca bir tanıdığın gelir derler büyükler, Benim gözlerim dalıyor; beni ben yapan düşüncelerime,sevinçlerime,tebessümlerime..
Gelin ve hiç gitmeyin! Yaşadıklarımın yanında siz de hep yer alın; ötelediklerim,düşüncelerim,tebessümlerim,hayallerim... Beni ben yapan hislerim...


Teşekkürler Rabbim !..

En eski günlerden başlamayacağım bu sefer zira yaş artık tamamen kemale erdi sayılır eskilerden de iyice bi uzaklaştım...
Öyle :" Bir Kasım akşamı doğmuşum..." gibi tamamen klişe şeylere de başvurmayacağım söz!.

Eskiyi yad ettikçe içimi acıtan gerçekleri hatırlıyorum onun için herkesin sürekli dile getirdiği şeyi yapıp anın içinde yaşamaya çalışıyorum, zaten hayal kurmayı yıllar önce bırakmıştım: hayatın gerçekleriyle hayallerimin uyuşmadığını fark ettiğimde..

Çok güzel bir ailem oldu büyürken ve dünyada arayıp bulamayacağım denklikte de bir sevdiceğim ve canlarım...çok şükür ,hep şükür ,sonsuza kadar şükür...

Hayat işte öyle ya da böyle geçiyor herkese ayrı mekanlar ayrı ortamlar ayrı yardımcılar ayrı düşmanlar ayrı imtihan soruları verilmiş herkes bir telaşın içinde yaşayıp gidiyor..Felsefik şeyler yazmak istemiyorum tüm roman olmaya aday hayatlara saygımı sunuyorum buradan ....Yaşayın la yaşayın son nefesinize kadar doyasıya...Gülümseyin, kızın bağırın çağırın sonra pişma…