Ana içeriğe atla

Bazen Hayat...!

Bazen Hayat;
Betimlemesi fazla, karakterleri karışık roman gibi...
Betimlemelere takılıp  karakterleri tanımaya çalışırken hayat akıp geçiyor.Ne okuduğunuzdan bir şey anlıyorsunuz ne de geçmiş zamana engel olabiliyorsunuz.Tıpkı benim cümlelerim kadar karışık bir hal alıyor yaşamınız...

Not:Aklıma gelenleri yazıyorum şimdiki ruh halimi yansıtmıyorum dostlar...

Yorumlar

GÖK-TÜRK dedi ki…
Belki de hayat çok basit.Belki de onu karmaşıklaştıranlar bizleriz.
eviminnuru dedi ki…
hepimiz bir olup bişeyler yapıyoruz aslında hayat a birbirimize ve kendimize yaptıklarımızla altüst etmiyormuyuz hayat-ı
sevgiler kucak dolusu
otuzundansonra dedi ki…
işte tamda öyleyim ben.sevgiler
Pabuç dedi ki…
/GÖK-TÜRK ,
yalnız başımıza karıştırmıyoruz yardımcı unsurlar çok fazla :)

/eviminnuru;
kesinlikle..Bir de sınanma mekanı olduğu için çok fazla can sıkıcı olay ve kişiyle karşılaşıyoruz..Ya SAbır...

/otusundansonra;
Allahtan bazen böyle oluyor değil mi ;)
Profösör dedi ki…
Hayak yaşamak demektir; Ama içinde ölümü barındırır. ohalde ölümsüzlüğü barındıran bir hayatı tercih etmeliyiz.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Öğretmenimizle Eğitim-Öğretim Üzerine Röportaj

Röportaj: Pabuç - Aslı Öğretmen
Sevgili blogger dostlarım; Bundan böyle bloğumuzda röportajlara da yer vereceğim.İlk konumuz toplum olarak geleceğimizin oluşmasında temel taşlarımızdan olan eğitim-öğretim kurumlarımız  ve sorunları. Ne yazık ki; eğitim sisteminin çarpıklığından doğan sorunlara temel çözümler getirilmez ise, geleceğimizin risk altında olduğunu söyleyebiliriz. Çocuklarımızın, kimlik, kişilik, kariyer sahibi olmalarını bunun yanında insanlık idealinde hizmet etmelerini esas alan müfredatların öğretim ve eğitim alanında reformların yapılması gerektiğine inanmaktayız. Bu reformlar  ancak zihniyet değişiminin yapılmasıyla gerçekleşebilecektir. Yaşadığımız şehirde, bir ilköğretim okulunda  öğretmenlik yapan bir öğretmenimizle, eğitime dair kısa bir söyleşi gerçekleştirme fırsatı yakaladık.  Fen Bilgisi öğretmenliği yapan "Aslı Öğretmen" bizim ricamızı kırmayarak söyleşi sonrularımızı blog okuyucularımız için bize içtenlikle cevaplandırdı. Bundan ötürü kendisine teşe…

Gözlerim Dalıyor

Gözlerim dalıyor içimde var olan uzaklara.... Noktasını koyamadığım cümlelerime ve ünlemi eksik olmayan düşüncelerime...
Gözlerim dalıyor, Yaşantım içinde bir tarafa ötelediğim Hayallerime..
Gözler dalınca bir tanıdığın gelir derler büyükler, Benim gözlerim dalıyor; beni ben yapan düşüncelerime,sevinçlerime,tebessümlerime..
Gelin ve hiç gitmeyin! Yaşadıklarımın yanında siz de hep yer alın; ötelediklerim,düşüncelerim,tebessümlerim,hayallerim... Beni ben yapan hislerim...


Teşekkürler Rabbim !..

En eski günlerden başlamayacağım bu sefer zira yaş artık tamamen kemale erdi sayılır eskilerden de iyice bi uzaklaştım...
Öyle :" Bir Kasım akşamı doğmuşum..." gibi tamamen klişe şeylere de başvurmayacağım söz!.

Eskiyi yad ettikçe içimi acıtan gerçekleri hatırlıyorum onun için herkesin sürekli dile getirdiği şeyi yapıp anın içinde yaşamaya çalışıyorum, zaten hayal kurmayı yıllar önce bırakmıştım: hayatın gerçekleriyle hayallerimin uyuşmadığını fark ettiğimde..

Çok güzel bir ailem oldu büyürken ve dünyada arayıp bulamayacağım denklikte de bir sevdiceğim ve canlarım...çok şükür ,hep şükür ,sonsuza kadar şükür...

Hayat işte öyle ya da böyle geçiyor herkese ayrı mekanlar ayrı ortamlar ayrı yardımcılar ayrı düşmanlar ayrı imtihan soruları verilmiş herkes bir telaşın içinde yaşayıp gidiyor..Felsefik şeyler yazmak istemiyorum tüm roman olmaya aday hayatlara saygımı sunuyorum buradan ....Yaşayın la yaşayın son nefesinize kadar doyasıya...Gülümseyin, kızın bağırın çağırın sonra pişma…