6 Ekim 2011 Perşembe

Adımlarımda Destekçilerim...

Mutluluğuyla mutlu olduğum,mutluluğumu paylaşmaktan huzur duyduğum, tebessüm ettirdiği için her halini kabul ettiğim,her halini sevdiğim,sevdiğim 
kadar ara ara da sinirlendiğim... 
Kendinden çok şey öğrendiğim ve doğrularımın sağlamasını yaptığım...Ağlanacak halime güldüğüm ve bu duruma beraber güldüğüm...Düşüncelerimi rahatlıkla söylediğim... 
Kızmalarımı çoğu zaman söyle(ye)mediğim...Kırmaktan çekindiğim,kaybetmekten korktuğum...Sivri özellikleriyle, kendimdeki kusurları gördüğüm...Affetmem dediğim ama affettiğim...
Bir kalemde silmek isteyip sonrasında bir özürle yüreğine geri döndüğüm...Aksiliklerine rağmen sevdiğim...
Görüşmesem bile özlediğim...Sonrasını bilemediğim ama şimdide var olmasını istediğim...Yardım severliği kendisinden öğrendiğim,cömertliğinin yüreğinde var olduğunu bildiğim...
Sevildiğim kadar sevemediğim bunun için de üzüldüğüm..Yüreğinden geçeni bakışından hissettiğim...Tüm ilişkilerimin muhatapları...İki yüzlülüklerini bildiğim ama bilmemezliğe geldiğim...
Benim ruh yapımda hepinizin izleri var bu yürek bu ruh sizlerle de adım atıyor yaşam içinde bilin istedim...

2 yorum:

Profösör dedi ki...

İyilerle kötüler bir arada yaşıyoruz. Kurularla ve yaşların bir arada yanıp tutuştuğu gibi..

Pabuç dedi ki...

Hayatın anlamı da bu zaten..İyi ya da kötü arasında seçim yapmak ve yaşamak...Zor...

Allah yardımcımız olsun...

yorum için teşekkürler Hocam...

Ya Rabbim Şükür, 28 Kasım !

Nasıl başlasam da kendimi ifade edebilsem diye geçirdim içimden ...Sonra hatırladım ben sadece içimdeki sese göre davranan biriyim niye ne...