Ana içeriğe atla

İstanbul Hatırası...


Ben ki İstanbul'u seven biriyim...ama bu bayram anladım ki Aşkların en güzeli uzaktan sevmekmiş:P İstanbulla ilgili aklımda kalan anılarım..aklımda kalan diyorum çünkü köprüyü geçene kadar bekledim ondan sornasında hafızamı formatladım zira Hayata aynı sukunette devam etmeliydim..:))

-Şunu anladım ki;İstanbu'lda yaşamak için mangal gibi yürek ,kaya gibi sağlan irade  ve sinirleri alınmış bir akıl lazım:P
-Güzel ülkemde en çok bedduayı ve küfürü(ki hakemleri bile sollar derecede) üzerine alan kişi İstanbul B.Ş. Belediye başkanının olduğunu düşünüyorum..
-İstanbul trafiğinde insan küfür kültürü sahibi olabiliyor...  ben bile bildiğim argo kelimeleri zincirmeleme sıralayarak uyduruktan küfürler oluşturup saydım:P
-Dünyanın hangi ülkesinde insanlar köprünün sadece ayaklarını(o güzeller güzeli beton direkleri) görmek içi dua eder:P ve bu dua en az 1 saat sürer...:))
_Yollar ve köprü bedava olduğu halde perişanları oynadıysa bu vatandaşlar herşey ücretli olsaydı ne yapacaktı..Küçük emrahla filmmi çevirecekti (boynu büküklerrrr diye)
Bayram, bayram gibi geçerken yolculuk traji komik tiyatroydu..Malesef bu sefer oyunculardan biri de bendim...Şaka gibiydi,İstanbuldan yolaçıkarken gideceğim şehir 2saatlik yol olduğu halde  benim köprüye varabilmem 1 saat sürdü...Sonunda bu insanlarla ne yapıp yapıp uçmayı öğretecekler ben onu bekliyom:))
 Yazımı burda bitirmeden önce birilerine seslenmek istiyorum içimde kalmasın diye..
  _Sinyal yakmadan sollayan öküzler siz sinyali ne ara kullanıyorsunuz daha önemlisi sinyali ne olarak biliyorsunuz.Birde sizden daha öküzler var (ki onlar için sevimli  bi sıfat bulamıyorum) sağlayan öküzler..Abicim sollamak diye bişey var da sen arabaları sağlıyon gerizekanın önde gideni hiç mi bişey öğretilmedi sana..sağını solunuda mı bilmiyon...Bu trafik sefiller kazalara neden oluyorlar ve masum bir çok insanın hayatlarına mal oluyor bu öküzgillerin hataları...Allah  ıslah etsin bunları ben nediyeyim...
   Bayram geçti hatıraları kaldı.Kalın sağlıcakla (güp)güzel insanlar...

Not: Son paragraftaki kaba yazımdan dolayı özür dilerim hatta sevgili hayvan öküzün adının burda geçmesini de istemezdim ama bi hayvan ismi kullanmalıydım o da öküze rastladı napalım :P Hoş, onları gördüğümde öküzle birlikte diğer tüm hayvanların adını saymıştım itiraf edeyim:)

Yorumlar

LoveMeorLeaveMe dedi ki…
:)) geçmiş olsun demek geldi içimden. bence trafiği bu hale o öküzler getiriyo. :)
ŞANSLI dedi ki…
Canım kendi adıma utanıyorum.Sana bu hatırayı bırakmak istemezdim bir İstanbul'lu olarak ama bunu biz her gün yaşıyoruz.Malesef İstanbul böyle bir yer.Bende ablamlarla beraber şöyle sakin,gürülüsü olmayan,üç bayanın yaşayabileceği yer arıyoruz.Mudanya'da güzel deniliyor bir ara gidip bakacağız.Yaşanacak yer değil İstanbul!
Sevgiler...
mit dedi ki…
ahahah :) Kendim için endişeleniyordum bende. Ne olacak benim bu trafikteki küfürbazlığım diye... Özellikle de İstanbul'da hepten zıvanadan çıkıyorum. Ama artık edişelenmeme gerek kalmadı. Seni bile bu hale getridiyse bu trafik...
devenin_bale_papucu dedi ki…
@L.M.M katılıyorum sana..

@ŞANSLI İstanbul güzel ama tarfiği pek yaman:))

@mit öyle deme insan beklerken çok sakin olamıyo..ben önce camları kapatıp sonra radyonun sesini bi hayli çok açıp sonra fısıltı halinde küfrediyorum:P :))) benimkiler masum küfürler..belediye başkanı diğer insanların küfürlerini düşünsün hehe
sihirlisepet dedi ki…
Çok şükür bir bayramı da sağsalim atlattık sevgili D.B.P. Şu sinyal olayına ben de acayip takığım.resmen kaza nedeni.ben de kendi çapımda bir sürücü olduğum için biliyorum :-) bazen yol ayrımlarında karşıdan karşıya geçmek için dakikalarca bekliyorum.çünkü bu sürücü bozmalarının ne tarafa döneceği hiç belli olmuyor.zahmet edip sinyal verseler anlicaz ama...neyse ne diyelim Allah cümlemizi bunlardan korusun.amin.
şeyda nur dedi ki…
maalesef bu trafiği kısmende olsa hergün okul yolunda bende çekiyorum. avrupa yakasından anadolu yakasına geçiyorum hergün. metrobüs bir nevide olsa yükümü hafifiletiyor; ama yinede trafik her zaman trafik. ne dediğimi anlamışsınızdır. istanbul anlatılmaz yaşanır işte her haliyle =)
sevgiler

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Öğretmenimizle Eğitim-Öğretim Üzerine Röportaj

Röportaj: Pabuç - Aslı Öğretmen
Sevgili blogger dostlarım; Bundan böyle bloğumuzda röportajlara da yer vereceğim.İlk konumuz toplum olarak geleceğimizin oluşmasında temel taşlarımızdan olan eğitim-öğretim kurumlarımız  ve sorunları. Ne yazık ki; eğitim sisteminin çarpıklığından doğan sorunlara temel çözümler getirilmez ise, geleceğimizin risk altında olduğunu söyleyebiliriz. Çocuklarımızın, kimlik, kişilik, kariyer sahibi olmalarını bunun yanında insanlık idealinde hizmet etmelerini esas alan müfredatların öğretim ve eğitim alanında reformların yapılması gerektiğine inanmaktayız. Bu reformlar  ancak zihniyet değişiminin yapılmasıyla gerçekleşebilecektir. Yaşadığımız şehirde, bir ilköğretim okulunda  öğretmenlik yapan bir öğretmenimizle, eğitime dair kısa bir söyleşi gerçekleştirme fırsatı yakaladık.  Fen Bilgisi öğretmenliği yapan "Aslı Öğretmen" bizim ricamızı kırmayarak söyleşi sonrularımızı blog okuyucularımız için bize içtenlikle cevaplandırdı. Bundan ötürü kendisine teşe…

Gözlerim Dalıyor

Gözlerim dalıyor içimde var olan uzaklara.... Noktasını koyamadığım cümlelerime ve ünlemi eksik olmayan düşüncelerime...
Gözlerim dalıyor, Yaşantım içinde bir tarafa ötelediğim Hayallerime..
Gözler dalınca bir tanıdığın gelir derler büyükler, Benim gözlerim dalıyor; beni ben yapan düşüncelerime,sevinçlerime,tebessümlerime..
Gelin ve hiç gitmeyin! Yaşadıklarımın yanında siz de hep yer alın; ötelediklerim,düşüncelerim,tebessümlerim,hayallerim... Beni ben yapan hislerim...


Teşekkürler Rabbim !..

En eski günlerden başlamayacağım bu sefer zira yaş artık tamamen kemale erdi sayılır eskilerden de iyice bi uzaklaştım...
Öyle :" Bir Kasım akşamı doğmuşum..." gibi tamamen klişe şeylere de başvurmayacağım söz!.

Eskiyi yad ettikçe içimi acıtan gerçekleri hatırlıyorum onun için herkesin sürekli dile getirdiği şeyi yapıp anın içinde yaşamaya çalışıyorum, zaten hayal kurmayı yıllar önce bırakmıştım: hayatın gerçekleriyle hayallerimin uyuşmadığını fark ettiğimde..

Çok güzel bir ailem oldu büyürken ve dünyada arayıp bulamayacağım denklikte de bir sevdiceğim ve canlarım...çok şükür ,hep şükür ,sonsuza kadar şükür...

Hayat işte öyle ya da böyle geçiyor herkese ayrı mekanlar ayrı ortamlar ayrı yardımcılar ayrı düşmanlar ayrı imtihan soruları verilmiş herkes bir telaşın içinde yaşayıp gidiyor..Felsefik şeyler yazmak istemiyorum tüm roman olmaya aday hayatlara saygımı sunuyorum buradan ....Yaşayın la yaşayın son nefesinize kadar doyasıya...Gülümseyin, kızın bağırın çağırın sonra pişma…