28 Eylül 2009 Pazartesi

Keçileri gelen biri..


  Bizim sülalenin en yaşlısı ananem(sanırım 100 olmuştur yaşı)
  Ben bu yıl ,bu dünya da fazla kalmayacağımı düşünmeye başladım ananemin yaşını görmeyi hayal bile edemiyorum ve çok da fazla kalacağımı sanmıyorum dünyada...içimden bi ses öyle demeye başladı bile..
Ruhunuzun hep mutlu olduğunu bilip etrafınızda mutluluğunuzu hissedecek ya da yansıtacak ortamın olmaması ve bu mutlu olma halini içinizde yaşayıp bir süre sonra sönmeye başladığını hissettiniz mi?Ben tam da bu duygu içindeyim ve bu durum artmaya başladı..neşe ve boşluk sürekli çatışma halinde ve bu sizi siz gibi değil de  sadece olmanız gerektiği gibi davranmaya itiyo..ve (dönem dönem)boşluk hali içinde buluyorsunuz kendisini..Keşke ağlamak bişeylere çare olsa :S Keşke ağlamak insanı istemediği boşluklardan çıkarabilse,keşke ağlamak geçen zamanı geri getirebilse ,keşke ağlamak sadece iyiyi görmemizi sağlasa nankörlükleri görmemize engel olsa...Ağlamak zamana yardımcı oluyor bazı konularda...ONun için de iyi ki var..
  Mutlu olmak için nedenlerim çok fazla benimkisi yaşayamadıklarımla ilgili özlemin getirdiği bir hüzün ki böyle devam ederse ölünceye kadar da devam edecek...
 Bir de..neyse bunu da başka bi yazımda konu ederim ..şimdilik hepimiz Allah'a emanet kalalım...

6 yorum:

mit dedi ki...

Ağlama lütfen... Zaman zaman her insanın başına gelen bir durum seninkisi. Yıllar önce bana da gelmişti buna benzer bir ruh hali. Bayağı da uzun bir süre sürdü. Sonra ne mi oldu? Sonra "Aman be sende! Herşey olacağına varır. Sen doğru yoldan şaşma. Rabbin nasıl olsa seni düze çıkartır." dedim ve paçamı kurtardım.

Davudi dedi ki...

böyle bir durumda sana bir doz kıpır kıpır arkadaş grubu öneririm. böyle arkadaşların yanında insan kendini daha iyi hissediyo ve paylaşım üst düzeyde olduğu için(sevinçler ve hüzünler) şimdilerde yaşadığın durumun etkileri en aza indirgenmiş olur. bir doz da maneviyat tamamen atlatmana vesile olacaktır :))

devenin_bale_papucu dedi ki...

@mit ,hayatımın nerdeyse %80 i herşeye ''boşver zaman herşeyi çözer''diye yaşıyorum bunda pişman da değilim ama bazen insan yoruluyor sanırım (Allahtan bu da geçer )..yorum için tşk ederim ..

@Davudi, arkadaş ortamı fikri güzel ama unutturmak için güzel yoksa sıkıntılarınız hala sizinle oluyo!!Maneviyat kısmına kesinlikle katılıyorum zaten ordan koptuğumuz zaman çıkmazlarda kalıyoruz işte böyle..:S yorum için sağolasın

? dedi ki...

İçim burkuldu D.B.P unutmaya çalıştıgım hayatta katlanmak adına insandan daha bir varlık varmıdır.yaradan dayanma gücünü bir tek insana vermiştir malesef:( önemli olan hayatta can saglıgı.hayatı sevdiklerinle dolu dolu yaşamak,sindire sindire.kıymetini bilerek inan bana...hayat okadar acımasız ki:(

devenin_bale_papucu dedi ki...

Bazen aklımdan''sanırım bazı insanlar bu hayatta yanlış insanlarla yaşamlarını geçirmek zorunda kalıyor''diye geçiyor..sonra diyorum ki dünya imtihan yeri kendine gel DBP...öyle işte

SİHİRLİSEPET dedi ki...

bu duyguyu biliyorum ama tersten:bazen ben de çok mutsuz oluyorum ve herkes beni mutlu sandığı için mutsuzluğumu ifade edemiyorum.bu da böyle birşey işte...

Ya Rabbim Şükür, 28 Kasım !

Nasıl başlasam da kendimi ifade edebilsem diye geçirdim içimden ...Sonra hatırladım ben sadece içimdeki sese göre davranan biriyim niye ne...