12 Haziran 2009 Cuma

İyi Olmayı Seçiyorum Tüm Kötülere Rağmen

  Hiç yeni ayakkabısı olmamış bir çocuk bulsanız ve ona en güzelinden bir ayakkabı alsanız ve hediye etseniz ya  da 3 çeşit yemeği 3 öğün yiyememiş birini bulsanız ve onu krallara layık bir sofrada ağırlasanız,yürüyemeyen birine  tekerlekli sandalye alsanız,fakir olduğunu bildiğiniz birinin evine erzak alıp götürseniz,faturalarını ödeyemediğini bildiğiniz birinin faturalarını ödeseniz ve bunları kendinizi göstermeden yapsanız ama o kişinin gözündeki mutluluğu görseniz sadece ne düşünürsünüz?Şimdi size soruyorum gerçekten merak ettiğim için bir insan önce kendimi mutlu olmalı öncelikle yoksa başkasını  mutlu etiği an mı başlar mutluluk denen ŞEY?
  Bilimsel açıklamasını bilmiyorum ama ben insan başkalarını mutlu edebildii sürece mutlu oluyor diyorum belki doğru belki yanlış..Bakkaldan alış veriş yaparken aldığı çikolata ya da benzer yiyeceklerin parası çıkışmadığı için geriye dönen çocuğun aldıklarının parasını ödemek o günün mutlu geçmesi için sihirli bir değnek demektir benim gibi sıradan insanlar için yoksa kendi kendime mutlu olmayı beklemek benim gibi tembel bi insanların işi değil:))
  İyi ki iyi insanlar hala var bu toplumda Allah bazen bunları bizlerede gösteriyor şükürler olsun..Aklıma şimdi geldiği için bir örnek verecem inşalah kendisi bu yazıyı okur..KEndisinden 1 ekmek isteyen birine 2 aylık erzağını alıp götren birini tanıyorum ve onun alış veriş yaparkenki mutluluğunu biliyorum ve bunu aslaaa taktir edilmek için yapmıyordu o bunu İYİ biri olduğu için yapıyordu..İYİ insan olmak doğuştan mı geliyor, yoksa aileden mi geliyor yoksa öğreniliyor mu?bilemiyorum ...Hem İYİ insan olmak hem de riyadan uzak olmak çok zor ama asla imkansız değil..Allah riyasız iyilik yapanlardan olmamızı nasip etsin.
  Nerden nereye geldim :)İçimden geleni yazıyorum işte herangi amacım yok iyi insanların var olduğunu bilmek cidden çok güzell..Devir çok kötü insna kime iyilik yapacağını bilemiyor da diyebilirsiniz ama biz iyilik yapmayı kalbimize koyduktan sonra inanın Allah bize kapılar açacaktır ki zaten yaptığımız insana Allah için iyilik yapmıyor muyuz ?menfaatimiz olduğu için yapsak zaten adı iyilik olmuyor...
  İyilik asla boşa gitmez bu gün olmazsa yarın yaptığınız zerre miktarı her iyilik karşınıza çıkari, ister inanın ister inanmayın benden söylemesi:)
  Bize verilen değerlere sahip çıkanlardan olmamız duasıyla sevgiyle kalın güzel ülkemin güzel insanları..

7 yorum:

Dolunay dedi ki...

çok guzel ıfade etmıssın.

yesari dedi ki...

amin...kim o 2 aylık erzağı alan yaa...söle benim de bir tane çoraba ihtiyacım varrr:D

devenin_bale_papucu dedi ki...

merak etmene gerek yok ondan bi farkın yok sen de aynını yapardın,bi farkla paran olsa:))
hoş onun da olduğunu sanmıyom ya kartlar sağolsun:))

mit dedi ki...

Çoğu zaman öfkeyle "hiç kimseye bir daha iyilik yapmayacağım" desem de tutamıyorum kendimi. İhtiyacı olan birini görüm mü dayanamıyorum ve sadece O'nun rızası için elimden geleni yapıyorum yine...

devenin_bale_papucu dedi ki...

yaptığımız iyiliklerin karşılığını insanlardan beklersek hiçç kimse bir daha iyilik yapmak istemez:(ne de olsa insanoğlu nankördür kıymet bilmez..Ama Allahın rızası için yapılınca yaptığımız iyilikten de pişmanlık duymayız...
yorum için teşekkür

? dedi ki...

insanlar yaşam derdinden kendilerinden başka kimseyi görmeyen bir yaşam kavgası içinde okadar yogunki bunu dile getirmen biraz olsun bizden başka birileride yaşadıgının göstergesidir.size alkışmı tutmalıyım yoksa helal olsunmu demeliyim sanırım sana yüregi büyük insan demeliyim.sordugun soruya gelince:)şu merakın (bir insan önce kendimi mutlu olmalı öncelikle yoksa başkasını mutlu etiği an mı başlar mutluluk denen ŞEY?)yapılan her iyilik başkaları görsün yada kendini göstermek adına yapılmaz önce bunu kavramak gerek.insan ne yapıyorsa kalbin huzuru için yapar.misal bu akşam huzurlu başımı yastıga koyup uyuyabiliyorsam demekki ben huzurluyum çünkü yaptıgım güzel bir şey var.bunu cümle alemin bilmesinede gerek yok senin başta bahsettigin şeyleri burda konu açıldıgı için yazmak zorunda kaldım.evet fazlasıyla.bir elimin verdigi diger el görmedi olması gerekende bu.peki ne hissettim..çaresizligin bakışını bilirmisin,umutsuzlugun yada bir yanının yetip bir yanının yetmemesini.ben çok gördüm o bakışları sonra o bakışların aglamaklı gülen gözlerini gördüm.içten ama yürekten sana sarılmalarını.minnet degilde alen biri gibi varoldugunu.huzuru gördüm,işe yaradıgımı gördüm,ben sadece ben için degilde başkaları içinde varoldugumu hissettim.paylaşmak diyorum ben bunun adına nekadar çok paylaşırsan allah yolunda okadar huzurlu yol alırsın:)
yazılarınızda hoşuma giden bir yönüde paylaşmadan edemiyecegim:)şu çok merakınız size tatlı bir içtenlik katıyor..yüreyinizin aksi gibi.

devenin_bale_papucu dedi ki...

yorum için çok teşekkr ediyorumm çok ayrıntılı olmuş çok hoşuma gitti...mış gibi yapmayı hiç başaramadım hayatta..sanırım mış gibi yapmayı sevmediğimden dolayıyıdı bu..seviyormuş gibi anlıyormuş gibi v.b. Mesela birini sevmiyorsam seviyormuş gibi yapamıyorum sevme zorunluluğum olmadığını bilmek rahatlatıyor beni:))
çok çok iyilik yapan birinsan değilim belki (ki fırsatları da kaçırmam:D)bir iyilik yapıyorsam da asla araya reklam almam:) bilirim ki yaptıklarım yüzüme vurulur bir gün,o gün utanç duymaktansa bu gün samimi davranırım daha kolay ..
Neyse sanırım konu sapmaya başladı:) Ben yorumunuz için tekrar teşekkür ediyorum ve bişey daaha söylemek istiyorum..Bu dünya da kişinin gereçk anlamda kendini anlatmasının mümkün olmadığını düşünüyorum,ne söylerseniz söyleyin karşı tarafın nasıl algıladığı kadarsınızdır..Allah doğru anlaşılan insanlardan olmamızı nasip eder inşaallah..

Ya Rabbim Şükür, 28 Kasım !

Nasıl başlasam da kendimi ifade edebilsem diye geçirdim içimden ...Sonra hatırladım ben sadece içimdeki sese göre davranan biriyim niye ne...