bir yerlerde yanlış mı yapıyoruz hayat konusunda...çoğu insan hayatı irdelemekten ''hayatını'' yaşayamıyor..bu niye böyle oldu ,bu benim başıma niçin geldi,şöyle yaparsam böyle olurdu,yarınlarım için neler yapabilirim,hep aynı şey başıma geliyo,insanlar beni anlamıyo,neden kendim gibi birini bulamıyorum hep kötülerle karşılaşıyorum..v.b sürekli bu tarz konuşmak insanlara ne kazandırıyor her zman merak edecem ama sadece merak edecem ala anlamayacam...sürekli şikayet ederek elimizde olan tek hayatı nasıl geçirebiliyoruz bu konuda bu kadarcömert nasıl olabiliyoruz..tek bi hayatımız var kaderi kendimmi yazıyorum yada hazır yazılmış mı gönderiliyorum bilmiyorum ,bildiğim bişey var ki BİR TEK HAYAT ŞANSI VERİLMİŞ BANA onuda heyecanla yaşamak istiyorum ,herkesinde öyle yaşamasını istiyorum.başımıza ne gelecek bilmiyoruz bu büyük bir merak ama bilerek yaşamaktan çok daha güzel gizemli...sonuç ta bi canımız var ve onu verecez öyle ya da böyle,keyfimize bakalım :))
Yine yıllar öncesine geri dönüp bi anımı yazacam annemin de bu yazımı okuyacağını bile bile:) Hoş belki de bunca zaman sonra annem bile unutmuştur bu olayı ,onun için ona da bi hatırlatma olur:)) Lise yıllarıyla ilgili bir yazım vardı hatırlayanlar olur aranızda işte yine aynı dönem içirisinde ben böyle aklım bir karış havada evden okula ,okuldan eve gidip gelirken gözüm bişey görmezken evdeki aile cemaatinden kopup aklımı fikrimi bir kişiye odaklamışken farkedememişim hal ve hareketlerimdeki (sanırsam olumsuz) değişiklikleri...Odamdan çıkmamalar ,gizli telefonlar , herşeyin ben bilirim havaları ve beni sevenlere karşı ukala davranışlar almış başını gitmiş (hala hatırlamıyorum o derece kendimde olmama hali yani:) her zaman derim aşk başa gelince akıl yıllık izne çıkar bu doğaldır:P) Benimle iletişim kurmaya çalışan anneme artık nasıl davrandıysam kadıncağızın demekki canına tak etmiş ki sitem edeceğ...
Yorumlar