Şimdi seni çok seviyorum yarını bilemem ki...

   İnsanlara güven nedir ki?Kime nasıl güvenebileceğimizi bilebilir miyiz yoksa hiç kimseye güvenmemeli miyiz?Ya genelleyeceksin ''kimseye güvenmem'diyeceksin ya da ''herkese güveniyorum''diyeceksin kandırılmaları da kabulleneceksin en baştan...Ben bu ikisini de hiç sayıp diyorum ki''benim insanlara karşı güvenme ya da güvenmeme gibi bi sorunum yok''Tamamen nötr bakıyorum bu konuya...Ben mükemmel miyim töbe haşa değilim :)) O zaman hayatımda yer alan insanlar  mükemmel mi?Tabikiii hayır ...eee o zaman ben yaşamda zaten hayalkırıklıkları yaşamayı göze almışım mükemmelliyetin varolmadığını kabullenerek...Ben birini severim ,sayarım,düşünürüm..v.b fakat günün birinde bu insan bana bi (tabiri caizse)yamuk yaptığında da ''ahh vahhh ben bunu hakedecek birimiydim,vay adi bunu bana nasıl yaparsın,sana verdiğim emekler eline yüzüne dursun ''diye uzun süreli bi hayıflanma yaşamam...En büyük tepkim göz musluklarını açıp ühü ühüüü sesleri çıkararak ağlamak olur ve devamında da ''Herşeyi gören O var ,O herşeyin hayırlısını bilir''derim..(derim ama bu arada bildiğim beddualarda aklımdan geçer ama ben aklıma hakim olurum bedduları hapsederim)
   Kişi karşısındakini kendi gibi bilirmiş buna katılıyorum eğer başkaları gibi bilsem karşımda hiç iyi insan yok gibi davranmam lazım...Ama ben saf görünmeyi göze alarak herşeyi herkesi iyi görmeyi seçiyorum ve sonuna kadar da böyle devam ediyorum... Kötü bir huyum var (burdaki kötü; başkalarına göre kötü,bana göre dürüstlük )bitirdim mi devam etmeyi de pek sevmiyorum..Birini kalbinizden sildiyseniz devamında onunla görüşüp  artık aranızda olmayan bağlar varmış gibi yapıp arkadaşlık oyunları oynamanızın bi anlamı yok diye düşünüyorum...Bazen zorunlu ilişkiler oluyor (bu arada tüm dünyevi mecburiyetlerden nefret ediyorum )oluyor sevmediğiniz halde görüşmek zorunda olduğunuz insanlar oluyor ,onlarada samimi davranmadan insani vazifelerinizi yapmanız yeterli olur...Bu sanırım riyaya girmiyordur .
  Nasılki hayatınızın yarın için bi garantisi yoksa dostluklarınızın da arkadaşlıklarınızın da aşklarınızında bi garantisi yok...Heran her şey olabilir onun için hayatlarını yarınlar için yaşayan insanları hiç anlayamayacam(ki ayrı bi makale konusu:D)O zaman insani ilişkilerinde garantisi yoksa ben bugünüme bakarım tıpkı yaşamımda olduğu gibi.Arkadaşlarımla zamanımı nasıl geçirdiğim önemlidir ,onlarla neleri paylaştığım ,sohbetlerimizde nelere değindiğimiz bir birimize ya da etrafımızdakilere ne gibi faydalı olduğumuz,birbirimize olan sevgimizin boyutu  çok bilmiş kişisel gelişim kitabı yazarlarının dediği nitelikli beraberliğimiz....önemli olan bunlar.Yarın arkadaşlığımız biter bitmez bana yamuk yapar yapmaz bilemem yaparsa da yaşamam gerekendir demekki bunun için uzun süreli ahh vahh etmem...Ben olması gereken insan gibi davranırım samimi olurum dürüst olurum sevgimi veririm ,kıymeti bilinir ya da bilinmez buna karışamam...İnsan kendini sadece yazarak ne kadar anlatabilir ki hele ki benim gibi yazma özürlü biri:)
  Parmaklarımla gönlüm şu an savaş halinde.Gönlümden çok güzel şeyler süzülürken parmaklarım da,sanki lise de Türkçe dersine Beden Eğitimi öğretmeni girmiş gibi cimle kurmaktan aciz şekilde hareket ediyo:P Onun için ben iyisimi yine burda keseyim yazımı:)Benim adım Hıdır elimden gelen budur:)
  Sizi siz olun ben de ben:) SEvdiklerimizin değerini bilelim ama şunu da unutmayalım ''Beşer şaşar''yarınlarda ne olur bilinmez ama yine de herşeye hazırlıklı olmalıyız(dost ve arkadaş hatta sevgililerin yamuk yapabileceklerini de aklımızın bi köşesinde tutmalıyız)Arabesk bi şarkı vardı tam olarak hatırlamıyorum''Hatamla sev beni'' :)
  SEvgiler saygılar hürmetler güzel insanlar...